ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Friday, April 25, 2014

အရည္အခ်င္းျပည့္ေလ ဂါရ၀ နိ၀ါတ ရွိေလ


ေသာတာပန္တည္ခ်င္ရင္ ဒိ႒ိကိုအရင္ျဖဳတ္ရပါတယ္။ဒိ႒ိက စိတ္မွာကပ္တာမ်ားတယ္။
ကိုယ့္သ႑ာန္မွာေပၚတဲ့စိတ္ကိုယ္မသိတဲ့အတြက္ ဒိ႒ိက စိတ္မွာကပ္တာပဲ။ စိတ္ကေလးတစ္ခုေပၚလာရင္
အဲ့ဒီစိတ္ေနာက္က ဥာဏ္လိုက္ေပးရတယ္။ သမၼာဒိ႒ိ အမွန္မ်က္လံုးနဲ့ ဥာဏ္က မလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့
ဒိ႒ိက လိုက္လာတာပဲ။

ေလာကဓံနဲ့ေတြ ့တိုင္း တုန္လွ ူပ္ေျခာက္ျခားရတယ္ဆိုတာ ဒိ႒ိက စိတ္မွာကပ္ေနလို ့ေပါ့။ ေနာက္ကေန
ဥာဏ္လိုက္ျပီး ဒါျမင္စိတ္လို ့သိလိုက္တာနဲ ့ ငါျမင္တယ္ဆိုတဲ့အယူမလာေတာ့ဘူး။ စိတ္ေနာက္မွာ
ဥာဏ္ေလးေရာက္တာနဲ ့ ဒိ႒ိက ေပ်ာက္တာပဲ။ ဒိ႒ိျမန္ျမန္ေပ်ာက္မွ ေသာတာပန္ ျမန္ျမန္တည္မွာပါ။

 ေလာကဓံတရားကိုသီးခံခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္စိတ္ကိုနာနာရွ ူရပါတယ္။ကိုယ္ျမင္တာကတစ္ခုတည္းပါ။
ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္တည္းကိုပဲျမင္တာေနာ္။ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ေလးျမင္လိုက္တာနဲ ့လကၡဏာယာဥ္သံုးပါးလံုး
ပါသြားပါတယ္။

ခႏၶာကိုယ္ၾကီးနဲ့တကြ ဘယ္အရာ၀တၳဳမွမျမဲၾကပါဘူး။ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို သုဘလို ့ထင္ျပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ေန
လိုက္ၾကတာေနာ္။တကယ္ေတာ့ "တစ္ဒြါရမွာ စားၾကသြယ္သြယ္။ ကိုးဒြါရမွာထြက္က်သြယ္သြယ္" ဆိုတဲ့
အတိုင္း ဒြါရ ကိုးေပါက္မွ ထြက္ေလသမွ် မတင့္တယ္လို ့ သန္ ့ရွင္းေပးေနၾကရတာပဲ မဟုတ္လား။
ဒါကိုသုဘ ထင္ျပီး  " ငါေကာင္  သူေကာင္" လို ့ မာနေတြေထာင္ေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

အသုဘ ကို သုဘ ယူလိုက္ရင္လည္း ႏွလုံးသြင္းမွားတယ္။အနိစၥကို နိစၥ လို ့ယူလိုက္ရင္လည္း ႏွလံုးသြင္း
မွားတယ္။ ဒုကၡ ကို သုခ လို ့ယူလိုက္ရင္လည္း ႏွလံုးသြင္းမွားတယ္။ အနတၱ ကို အတၱ လို ့ ယူလိုက္ရင္
လည္း ႏွလံုးသြင္းမွားပါတယ္။

အသုဘ ကိုသုဘ စသည္ျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမွားရာကေန မာန္မာနေတြ၀င္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္
" ႏွလံုးသြင္းမွားလွ်င္ မာန ၀င္" တဲ ့။ ဘယ္ေပၚမွာႏွလံုးသြင္းမွားတာလဲ ဆိုေတာ့ ခႏၶာေပၚမွာပါ။
အနိစၥ၊ဒုကၡ၊အသုဘေတြက ဘယ္မွာေပၚလာတာလဲဆိုေတာ့လည္း ဒီခႏၶာေပၚမွာပါပဲ။

 အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ အားလံုးပါေအာင္ေျပာရင္ "ျဖစ္ပ်က္" တဲ ့။ ဒီျဖစ္ပ်က္ကိုမျမင္ၾကလုိ ့ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ
အမွန္တိုင္းမျမင္ၾကဘူး။ ႏွလံုးသြင္းမွားၾကျပီး မာန္မာနေတြ ၀င္လာတယ္။ ႏွလံုးသြင္းမွားရင္ ဂါရ၀ နိ၀ါတ
မထားနိုင္ၾကေတာ့ပါဘူး။ ေထာင္ေထာင္ ေထာင္ေထာင္ လုပ္လာတတ္ၾကပါတယ္။

ေထာင္ေထာင္ ေထာင္ေထာင္ လုပ္တာ မျပည့္ေသးလို ့ပဲေပါ့။ အဆံ မျပည့္ေသးတဲ့စပါးႏွံ ေထာင္တာပဲ။
 အရည္အေသြးမျပည့္ေသးတဲ့ လူလည္းေထာင္တာပဲ။ ျပည့္လာတဲ့အခါ မေထာင္ၾကေတာ့ဘူး။ စပါးႏွံ
အဆံ ျပည့္ေလ ငိုက္ေလ။ လူလိမ္မာ ပညာစံုေလ စိုက္ေလ။  ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည့္၀ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္
ဟာ မာန္မာန မေထာင္လႊားတဲ့အျပင္ ဂါရ၀ နိ၀ါတ ပုိျပီး အားေကာင္းလာပါတယ္။

ဂါရ၀ နိ၀ါတ နဲ့ ပတ္သက္ျပီးအတုယူစရာ ေကာင္းတဲ ့ စံျပပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာ၀က
 အရွင္ျမတ္ၾကီးျဖစ္တဲ ့ အရွင္သာရိပုတၱရာ ျဖစ္ပါတယ္။ အရွင္သာရိပုတၱရာက ပညာအရာမွာ အျမတ္ဆံုး
အျမင့္ဆံုး ဧတဒဂ္ဘြဲ ့ထူး ရရွိထားေပမယ့္ မာန္မာန လံုး၀ ကင္းစင္လွပါတယ္။ တစ္ေန့မွာ အရွင္ျမတ္ၾကီး
သြားရင္းလာရင္းနဲ ့ သဃၤန္းအစြန္းေလးတြဲတြဲက်ေနသတဲ ့။ ကိုရင္ေလးတစ္ပါးက .." အရွင္ ဘုရား
သဃၤန္းအစြန္း က်ေနတယ္။ မညီဘူးဘုရား " လို ့ ေလွ်ာက္ေတာ့ အရွင္ျမတ္ၾကီးက တစ္ေနရာသြားျပီး
သဃၤန္းကိုညီညာေအာင္ျပင္၀တ္ပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကိုရင္ေလးရဲ႕ေရွ ့မွာ လက္အုပ္ခ်ီျပီးေတာ့
" ဒီေလာက္ဆိုရင္ ညီပါျပီလားဘုရား" လို ့  ရိုရိုေသေသနဲ့ ေလွ်ာက္တာတဲ ့။ အမွန္ဆို ကိုယ္က ပညာအရာ
ဧတဒဂ္ၾကီးပဲ  မာန္မာန ထားခ်င္ရင္ ဒီကိုရင္ေလး ေ၀ဖန္တာကို ဂရုစိုက္စရာမလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္
သူေတာ္ေကာင္းၾကီးဆိုေတာ့ မာန္မာန တက္မေန ပါဘူး။"ကိုရင္  ေနာက္ေနာင္ တပည့္ေတာ္ သြားတာ
လာတာ ေနတာထိုင္တာ ေျပာတာဆိုတာ အဆင္မေျပလို ့ ၾကည္ညိုဖြယ္ ပါသာဒိက ဂုဏ္ မေဆာင္ဘူးဆို
ရင္ အခုလိုပဲ ဆံုးမပါဦး ဘုရား  " လို ့ ေလွ်ာက္ေသးတယ္။ ျပည့္၀တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ အဲ့ဒီလို ဂါရ၀ နိ၀ါတ ရွိ
ၾကတာပါ။


 (ဓမၼရံသီဆရာေတာ္၏  ေလာကီေလာကုတၱရာ အသံုးခ်ပညာ ၾကီးပြားေၾကာင္းရာမဂၤလာ  စာအုပ္
မွ ထုတ္နုုတ္ ေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါသည္)


                           *****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****

2 comment:

စံပယ္ခ်ိဳ said...

ေရာက္ခဲ႔ျပန္တယ္သမီးေတာ္ေရ--------------အဆံ မျပည့္ေသးတဲ့စပါးႏွံ ေထာင္တာပဲ တဲ႔ေလ................မွတ္သားစရာေကာင္းလွတယ္

တတိယေျမာက္ သမီးေတာ္ said...

ေက်းဇူးပါ ဂ်က္