ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Thursday, July 24, 2014

ဇရာ၀င္ အရြယ္ေထာက္ေတာ့

ဇရာမီးကလည္းေလာင္ေနလိုက္တာ။ဗ်ာဓိမီးကလည္း ေလာင္။ မၾကာခင္ မရဏမီးကလည္း ေသေအာင္
သတ္ေတာ့မယ္။ ဒါေၾကာင့္ မီး ဆိုတဲ့ေနရာမွာ စာလိုေျပာေတာ့ ေတေဇာဓါတ္ေပါ့။  အဲ့ဒီ ေတေဇာ ဆိုတဲ့
မီးကလည္း ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။


ဘာလဲလို ့ေမးရင္ ဥဏွ ေတေဇာ  နဲ ့ သီတ ေတေဇာ။
ဥဏွ ေတေဇာ ဆိုတာက အပူမီး။  သီတ ေတေဇာ ဆိုတာက  အေအးမီး။
ဒီမီး ႏွစ္ပါးက ဘာလုပ္ေပးလဲေမးရင္
 အပူမီးက အိုေအာင္ ေလာင္တယ္။
အေအးမီးက ေသေအာင္သတ္တယ္။
အခု ေယာဂီ တို ့ကိုယ့္ခႏၶာ ကိုယ္ကို စမ္းၾကည့္လိုက္ ရွိန္းရွိန္းသုတ္သုတ္ ေႏြးေႏြး ေလးျဖစ္ေနတာ။
အဲ့ဒါ အပူမီးေလာင္ေနတာ။ တေျဖးေျဖးနဲ့ ေယာဂီတို ့ ဘုန္းၾကီးတို ့ခႏၶာကိုယ္က နုရာကေန ရင့္လာတယ္။
ၾကည့္ပါလား...... ေယာဂီတို ့  စိမ္းစုိေနတဲ့ သစ္ရြက္ကေလးကို ခူးျပီး ဖေယာင္းတိုင္မီး စသည္ျဖင့္ မီးေလး
နဲ့ အံုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီစိမ္းစို လန္းဆန္းေနတဲ့ သစ္ရြက္ကေလးက တေျဖးေျဖး နဲ့  ညွိဳးလာတယ္ ။
ျပီးေတာ့ ေျခာက္လာတယ္။


အဲ့ဒီေတာ့  လန္းဆန္းဖ်တ္လတ္ေနတဲ့ ဒီသစ္ရြက္ကေလးဟာ ေရာ္လာတယ္။ ညွိဳးလာတယ္ ။
ေျခာက္လာတယ္ ဆိုတာ မီးနဲ့ေတြ ့လို ့။

ဒါေၾကာင့္ ေယာဂီတို ့ ဘုန္းၾကီးတို ့ရဲ႕ အသားအရည္ ဟာလည္း လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ဖ်တ္ဖ်တ္
လတ္လတ္ မာမာေၾကာေၾကာ မရွိေတာ့ဘူး။ တေျဖးေျဖးနဲ့ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲေတြျဖစ္လာျပီ။ မ်က္စိမွူန္
နားထိုင္း ခါးကိုင္းလို့ သြားေၾက ပါးေရ နားေရ တြန္ ့လာျပီ အဲ့ဒါ အတြင္းမီးရဲ႕ လက္ခ်က္ဗ်။
အဲ့ဒီ အပူမီးကိုဇရာမီးလို ့ ေခၚတယ္။

ဒါျဖင့္ ဇရာမီးက တစ္ခါတည္းေလာင္တာလား။ ေန့တိုင္းေလာင္တာလား ဆိုေတာ့ ေန့တိုင္းေလာင္တာ။


 " ဆံေကသာထံုးေႏွာင္၊ပိတုန္းေရာင္ အေသြး။
ဇရာ၀င္ပ်က္ရွာၾကတယ္။ နက္ရာက ေဖြး။

ဓါတ္ၾကီးေလးပါးက ေဖါက္ျပန္ျပီး ေယာဂီတို ့ဘုန္းၾကီးတို ့ကို  မအို အိုေအာင္
မနာ နာေအာင္ မေသ ေသေအာင္ ႏွိပ္စက္လိုက္တာ ဆံပင္ေတြလည္း နက္ရာက ေဖြးလာတယ္။
ၾကာဇံထုပ္ၾကီးတင္ထားရသလိုပဲ။ဇရာရဲ ႕လက္ခ်က္ေနာ္။ပူပူေႏြးေႏြး ေအးေအးေလးေတြေတြ ့လား။
အဲ့ဒါ ဘာလုပ္ခံေနရတာလဲ ေမးေတာ့ အေလာင္ခံေနရတာ။

ဇရာမီးက ေလာင္ထားလို ့ ၾကည့္ပါလား
“ ရႊင္းလက္ကယ္ ၾကယ္စင၊္ ငယ္စဥ္က မ်က္စိ
ဇရာ၀င္ ပ်က္ရွာၾကတယ္၊ အပ္ေပါက္ေခ်ာ္ထိ။ ”  တဲ ့
ငယ္တုန္းက မ်က္စိ အလြန္အင္မတန္မွ ၾကည္လင္တယ္။ ဇရာ၀င္လာျပီ ဆိုေတာ့
ကိုယ့္ဟာနဲ့ ကိုယ္ အပ္ေပါက္မ်ား ထိုးလို ့ရေသးရဲ႕လား။

“ျပတ္သားၾကည္လင္၊ ငယ္စဥ္က နား
ဇရာ၀င္  အရြယ္ေထာက္ေတာ့ ၊  ေအာ္ေတာင္ မၾကား ။ ” တဲ ့
ေအာ္လို ့ေတာင္ မၾကားေတာ့ပါဘူး။

“ မာေၾကာၾကည္လင္ ငယ္စဥ္က အသား
ဇရာ၀င္ အရြယ္ေထာက္ေတာ့ ၊ ရွံဴ ့တိ ရွံဴ႕တြ။ ”  တဲ ့
ခရမ္းခ်ဥ္သီး မီးဖုတ္ထားတာ က်ေနတာပဲ။ အကုန္ ရွံဴ႕တိ ရွံဴ႕တြ ျဖစ္ကုန္ျပီ။
ဒီၾကားထဲ ငယ္တုန္းကဆို ဖ်တ္ခနဲ့ ထလိုက္ ထိုင္လိုက္ သြားလိုက္ လာလိုက္
သြက္သြက္လက္လက္နဲ ့ ဇရာမီးက ေလာင္ထားတဲ့အခါ အပူမီးက ေလာင္ထားတဲ့
အခါ 
“တုန္ခ်ည့္ တုန္ခ်ည့္ နဲ့ ၾကံဳဘိ  အခုလိုပံု၊ ဒုကၡေတြၾကံဳ  တဲအံုပ်က္ အေဆြး
အမယ္အို သူအားထားတာက ၀ါးတုတ္ေတာင္ေ၀ွး။ ”  တဲ့
ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ လက္ထဲ ကို ၀ါးေတာင္ေ၀ွးေလး ေရာက္လာတယ္။
ဘယ္သူ က ေလာင္တာလဲ ဆိုေတာ့  ဇရာမီး အေလာင္ခံရတာ။
အဲ့ဒီ ဇရာမီးက ေန့တိုင္းအေလာင္ခံရတာ။
ဒီၾကားထဲ ဇရာမီးက ေလာင္သလို  ဗ်ာဓိမီးကလည္း ႏွိပ္စက္ လိုက္တာ
ယားတယ္ ေအာင့္တယ္ က်င္တယ္။ အႏွိပ္စက္ခံေနရတာေနာ္။
ဒီထဲ ေရွ့တိုးရင္ မရဏ မီးကလည္း သတ္ေတာ့မွာ၊ အဲ့ဒီေတာ့ ေယာဂီတို ့ ဘုန္းၾကီးတို ့
ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ေန့တိုင္း အေလာင္အကၽြမ္း ခံေနရသလို ေန့တိုင္း ေန့တိုင္းလည္း
အႏွိပ္စက္ခံေနရတယ္။

 အဲ့ဒီလို ဇရာ ဗ်ာဓိ မရဏမီးေတြရဲ႕ အေလာင္အကၽြမ္း အႏွိပ္အစက္ကို ခံေနရလို ့ ၀ဋ္လို ့
ေခၚတာ။

ဒါျဖင့္ရင္ ရခဲ့တဲ့ခႏၶာကိုယ္ၾကီးက အက်ိဳးတရား။
အက်ိဳးေပးမို ့လို့ ၀ိပါက
ေန့တိုင္း ေန့တိုင္း  အေလာင္အကၽြမ္း  အႏွိပ္အစက္ခံေနရလို ့ ၀ဋ္။
ေပါင္းလိုက္ေတာ့ ၀ိပါက ၀ဋ္။

အပူမီးက အိုေအာင္ေလာင္တယ္။ အေအးမီးက ေသေအာင္သတ္တယ္။
သြားၾကည့္ပါ  ေသတဲ့မသာေတြ  သြားစမ္းၾကည့္  ေအးစက္ေနတာပဲ။
အဲ့ဒါ အေအး မီးက သတ္တာ။

အပူမီးက အိုေအာင္ေလာင္ အေအး မီးက ေသေအာင္သတ္။
ဒါျဖင့္ ခႏၶာ ဆုေတာင္းကတည္းက ဒါေတြက  မပါဘူးလား။
ပါတယ္ ေနာ္။

                                                 အရွင္ သုနႏၵ
                                           ဓမၼရံသီ ဆရာေတာ္ဘုရား

0 comment: