ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Saturday, August 23, 2014

သေဘာခႏၶာမွသည္


 သဘာေလးပဲရွိတဲ့ ခႏၶာငါးပါးကို ဥာဏ္နဲ့ျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္ဖို ့

သိတ္ကိုအေရးၾကီးပါတယ္။

ခႏၶာငါးပါးဟာ အထည္ ျဒပ္ အစိုင္အခဲ အျဖစ္ တည္ရွိေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။

သေဘာေလးေတြပဲ ရွိတာပါ။

ရူပကၡႏၶာ ဆိုတာ ေဖါက္ျပန္ပ်က္စီးတတ္တဲ့ သေဘာအစု ျဖစ္ပ်က္မွ ူလို ့

အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုထားပါတယ္။

အဲ့ဒီေဖါက္ျပန္ပ်က္စီးတတ္တဲ့ သေဘာအစုေလးက အထည္ၾကီး ျဖစ္ျပီး

အထည္ၾကီးပ်က္တာ မဟုတ္ဘူး။ တခ်ိဳ ့ ျမင္ေတြ ့ေနရတဲ့ခႏၶာကိုယ္ကို

ရူပကၡႏၶာလို ့ထင္ၾကတယ္ မဟုတ္ဘူး။

ရူပကၡႏၶာကလည္း သေဘာေလးပဲ ရွိတာပါ။

ရူပကၡႏၶာရဲ႕ သေဘာေလးေတြက

ပူမွ ူသေဘာ။ေအးမွ ူသေဘာ။ မာမွ ူ သေဘာ။ ေပ်ာ့မွ ူသေဘာ။

လွ ူပ္ရွားတြန္းထိုးရုန္းကန္တတ္တဲ့သေဘာ။ယိုစီးတဲ့သေဘာေလးေတြပဲ ရွိတယ္။

ဒါေတြဟာ ဥာဏ္နဲ ့ပိုင္းျခားတတ္ေအာင္ ေလ့လာတတ္ဖို ့လိုပါတယ္။

နိဗၺာန္လိုခ်င္သူမွန္သမွ် သေဘာလကၡဏာကို သိေအာင္လုပ္ရပါမယ္။

စာအုပ္ေတြထဲမွာ နိဗၺာန္ကိုဘယ္လိုရွာရမယ္ဆိုတာ ပါတယ္။

ခႏၶာထဲမွာ နိဗၺာန္ကို ျမင္ဖို ့အတြက္ သေဘာေလးေတြကို ၾကည့္တတ္ရပါမယ္။

စာအုပ္ေတြနဲ ့ ဆရာသမားေတြရဲ႕သင္ၾကားပို ့ခ်မွ ူကို ခႏၶာနဲ့တိုက္ျပီး

ၾကည့္တတ္ဖို ့သိတ္ကိုအေရးၾကီးပါတယ္။

ႏွာသီးဖ်ားက အာနာပါန  ရူမွတ္မွူကို စတဲ့အခါမွာ သေဘာေလးပဲ ရွိတာကိုေတြ ့ရပါမယ္။

တြန္းတိုက္တဲ့သေဘာေလး ထိေတြ ့တဲ့သေဘာေလးပဲရွိတာပါ။

အဲ့ဒီ သေဘာေလး ျဖစ္ျပီးပ်က္တာကို ဥာဏ္နဲ ့စူးစိုက္ျပီးၾကည့္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဥာဏ္ေကာင္းရင္နိဗၺာန္ေရာက္မယ္  ကံေကာင္းတာ နိဗၺာန္ မေရာက္ဘူးလို ့ဆိုၾကတာ

နာဖူး ၾကားဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္။

ဥာဏ္ရဲ႕ အား  က တကယ္ကိုလိုအပ္တာပါ  စူးစုိက္နိုင္စြမ္းလည္းရွိရမယ္။

သတိကပ္ထားနိုင္ရမယ္။ပညာ တတ္ထားဖို ့လိုအပ္ပါတယ္။

ပညာဆိုတာ ေလာကီ ပညာရပ္ေတြကိုေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။

ခႏၶာမွာ ျဖစ္ျပီးပ်က္တယ္ဆိုတာကို သိထားဖို ့ေျပာတာပါ။စာေပက်မ္းဂန္ေတြ

ႏွံစပ္မွ သိနိုင္ရနိုင္မွာလို ့လည္း မဆိုပါဘူး။ အေျခခံသေဘာေလးကို နားလည္

သိထားမယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီ အေျခခံကိုပဲ ေလးေလးစားစားနဲ ့ တကယ္သိေအာင္လုပ္

ထားနိုင္ဖို ့ပဲ အဓိက လိုအပ္ပါတယ္။

 

၀င္ေလမွာလည္း ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပ်က္တယ္  ။ထြက္ေလမွာလည္း ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပ်က္တယ္။

ႏွာသီးဖ်ားေလးမွာ ၀င္ေလေလး စ၀င္တာကေန သိမွတ္စိတ္နဲ ့ေစာင့္ၾကည့္ေပးပါ။

၀င္ေလဟာ အဆံုးရွိပါတယ္။ဆက္ျပီး မရူေတာ့ဘူး။ ဆက္မရူနိုင္ေတာ့ဘူး။ ဆံုးသြားတယ္။

၀င္ေလပ်က္သြားတယ္။၀င္ေလရပ္သြားတယ္။ေမြးျပီးေတာ့ ေသသြားတယ္။ခုပဲျဖစ္လာတဲ့

၀င္ေလ ေလးဟာ ခုပဲ ရပ္တန္ ့သြားျပီ။ဆက္မရူေတာ့ဘူး။ ဆက္မရူနိုင္ေတာ့ဘူး။

ပ်က္သြားတာ။၀င္ေလ ကုန္သြားတာ။ ေစာန က ျဖစ္တယ္။ျဖစ္တာေလးဆံုးသြားတာက

ပ်က္တာ။ကုန္တာ။ဆက္ျပီးမရွိေတာ့တာ။

ျပီးေတာ့ဘာျဖစ္လဲ။ထြက္ေလျဖစ္တယ္။ထြက္ေလက ထြက္ရင္းကေန ဆက္ျပီး မထြက္

ေတာ့ဘူး။ရပ္သြားတယ္။ရူေန ရွူိက္ေနတာကို ဥာဏ္နဲ့ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာပါ။

မ်က္စိနဲ ့ ျမင္ျပီးၾကည့္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဥာဏ္အားနဲ့ ေစာင့္ၾကည့္ပါ။

ရွိုက္ေနတဲ့ ထြက္ေလ ရပ္သြားတယ္။ကုန္သြားတယ္ ။ဆက္ျပီး မရွိုက္နိုင္ေတာ့ဘူ။

ထြက္ေလပ်က္တာပဲ။

အဲ့ဒီမွာ ထြက္ေလပ်က္ျပီးေတာ့ ၀င္ေလထပ္ျပီးရွ ူတယ္။ ေစာန က ၀င္ေလလား။

မဟုတ္ပါဘူး။ ခုက အသစ္ထပ္ျပီး ရူသြင္းတဲ ့ ၀င္ေလျဖစ္ပါတယ္။ေစာနက ရူသြင္းတဲ့

၀င္ေလက ကုန္သြားျပီ။ျပီးသြားျပီ။ ပ်က္သြားျပီ ။ ခုက အသစ္တဖန္ထပ္ျပီး ရွူသြင္းတဲ့ေလ။

အသစ္ရူသြင္းတဲ့ေလကို မရပ္တန္းရူသြင္းနိုင္တာမရွိပါဘူး။ ရပ္သြားပါတယ္။

ဆက္ျပီးမရူနိုင္ေတာ့ဘူး။ကုန္သြားတယ္။ဒါကိုပ်က္တယ္လို ့ သိမွတ္ေပးလိုက္ပါ။

ဥာဏ္က သိမွတ္ေနဖို ့ပါပဲ။ပါးစပ္က ရြတ္ဆိုေနဖို ့မလိုပါဘူး။

လြယ္ပါတယ္။သို့ေသာ္ဥာဏ္အားစိုက္နိုင္ရမယ္။ မလုပ္တတ္ရင္ေတာ့ခက္တယ္။

လုပ္တတ္ရင္လြယ္တယ္။ သို ့ေသာ္ သတိကပ္နိုင္ရမယ္။ သတိမကပ္ပဲ ၀င္ေလ ျဖစ္တယ္

ပ်က္တယ္လို ့မွတ္လို ့မရပါဘူး။လြဲသြားမွာပါ။ ၀င္ေလ ရူေနတာကို ရူေနမွန္းသိမွတ္ေနရမယ္။

၀င္ေလေလး ဆံုးသြားခ်ိန္မွာ ပ်က္တယ္ လို ့ သိမွတ္နိုင္ရမယ္။ဒီလိုမွန္မွန္ကန္ကန္

မွတ္နိုင္မွ နိဗၺာန္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳနိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အမွတ္က မွားေနရင္ နိဗၺာန္ကို

မ်က္ေမွာက္ျပဳဖို ့ေ၀းေနပါမယ္။

 

သတိထားျပီးေစာင့္ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ရွ ူမွတ္မွရပါမယ္။

သတိထားေနသူဟာ အျဖစ္သေဘာကိုျမင္သိပါတယ္။ ပညာနဲ႕ ဆံုးျဖတ္တတ္သူဟာ

အပ်က္သေဘာကိုျမင္သိပါတယ္။

အျဖစ္ကိုသိတာသည္ သမထ ျဖစ္ျပီး အပ်က္ကိုသိတာသည္ ၀ိပႆနာ

ျဖစ္ပါတယ္။

၀ိပႆနာ ဆိုတာ ရွိရာမွ မရွိတာကိုသိျခင္းကိုေခၚပါတယ္။

ဘယ္လိုရွိျခင္းလဲ  ဘယ္လိုမရွိျခင္းလဲ

သေဗၺ သခၤ ါရာ အနိစၥာတိိ။

 သေဗၺ =အလံုးစံုကုန္ေသာ

သခၤ ါရ=ျပဳျပင္စီရင္ျခင္းခံရသည့္တရားမ်ားသည္

အနိစၥာတိ=မျမဲျခင္းသည္သာလွ်င္ျဖစ္၏။

 

သခၤ ါရ=ျပဳျပင္စီရင္ျခင္းခံရေသာတရားမ်ား ဆိုတာကိုထပ္ရွင္းၾကည့္ရရင္

ရူတဲ့ ရွိဳက္တဲသေဘာေလးမွာ  သူ အလိုလုိ ရူလာတာ ရွိဳက္လာတာ မဟုတ္ဘူး။

ရူခ်င္တဲ့စိတ္ေလးရွိလို ့ ရူလိုက္တာ။ ရွိဳက္ခ်င္တဲ့စိတ္ေလးရွိလို ့ရွိဳက္လိုက္တာ။

အကယ္၍မ်ား ရူခ်င္တဲ့စိတ္ မရွိေတာ့ရင္၊ ရွိဳက္ခ်င္တဲ့စိတ္ မရွိေတာ့ရင္

အဲ့ဒါ လူေသပဲ။ မေသေသးတဲ့သူတိုင္း ပုဂၢိဳလ္တိုင္းသတၱ၀ါတိုင္းဟာ

စိတ္ရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရူခ်င္တဲ့စိတ္ရွိတယ္၊ ရွိဳက္ခ်င္တဲ့စိတ္ရွိတယ္။

ရူခ်င္တဲ့စိတ္ဟာ ျပဳျပင္စီရင္တာပဲ။ ရိွဳက္ခ်င္တဲ့စိတ္ဟာလည္း

ျပဳျပင္စီရင္တာပဲ။ ျပဳျပင္စီရင္တာမွန္သမွ် ျဖစ္ျပီးရင္ပ်က္ပါတယ္။

အဲ့ဒီ သခၤ ါရ တရားေတြဟာ အနိစၥ ပဲ ျဖစ္သြားတယ္။

အဲ့ဒီလိုအနိစၥျဖစ္တာကိုသိျမင္မွ ၀ိပႆနာျဖစ္မယ္။

အနိစၥပါလား  အနိစၥပါလား  အနိစၥပါလားလို ့ သိနိုင္ေအာင္

ခႏၶာကုိဥာဏ္နဲ့ေစာင့္ၾကည့္ရမယ္။

 

ၾကိဳးစားျပီး ႏွာသီးဖ်ားက ၀င္ေလ ထြက္ေလကို ေစာင့္ၾကည့္ၾကည့္ပါ။

၀င္ေလမွာ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပ်က္သြားတာ။ထြက္ေလမွာလည္း ျဖစ္ျပီးေတာ့

ပ်က္သြားတာကိုေတြ ့ပါလိမ့္မယ္။

၀င္ေလရူေနတဲ့အခ်ိ္န္မွာ ၀င္ေလျဖစ္ေနပါလား လို သိေပးလိုက္ပါ။

၀င္ေလ ေလး ဆံုးသြားတဲ့အခ်ိ္န္မွာ ၀င္ေလပ်က္ပါလားလို ့ သိေပးလိုက္ပါ။

ထြက္ေလ ရွိဳက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ထြက္ေလျဖစ္ေနပါလားလို ့သိေပးလိုက္ပါ။

ထြက္ေလ ဆံုးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ထြက္ေလပ်က္ပါလားလို ့သိေပးလိုက္ပါ။း

အဲ့ဒီလိုေသေသခ်ာခ်ာ သိေပးနိုင္ရင္ မွန္မွန္ကန္ကန္ ရွဴမွတ္နိုင္ရင္

၀ိပႆနာ ပညာရျပီလို ့တထစ္ခ်တြက္လိုက္ပါ။

နိဗၺာန္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳခ်င္ရင္ေတာ့

ဆက္ျပီး ရွူမွတ္ပါ။ဆံုးေအာင္ရွ ူမွတ္ပါ။

ဆံုးေအာင္ရွ ူမွတ္ပါဆိုတာ သတိေလးကပ္ျပီး ၀ီရိယ စိုက္ထုတ္ထားရင္

အျဖစ္ကိုအျဖစ္လို ့သိျပီး အပ်က္ကို အပ်က္လို ့ သိနိုင္တဲ့ ပညာနဲ ့

တစိုက္မတ္မတ္ ရွဳမွတ္နိုင္ရင္ တေျဖးေျဖးနဲ ့ ခႏၶာထဲမွာ ျဖစ္ျပီးပ်က္တာေတြပဲ

အျမင္စိပ္လာပါလိမ့္မယ္။ ဥာဏ္နဲ့ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အာရံုမွာျမင္လာသမွ်ကိုလည္း

ေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ျပီး ျဖစ္ျပီးေတာ့ပ်က္တာကိုသိေပးေနရပါမယ္။

အဲ့ဒီလို ျဖစ္ျပီးေတာ့ပ်က္တာကို ေစာင့္ၾကည့္နိုင္ျခင္းက ၀ိပႆနာပါပဲ။

ရွိရာမွ မရွိရာကိုသိတာသည္ ၀ိပႆနာ ဆိုတာ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးႏွင့္

ဆရာေတာ္မ်ားက ဆံုးမ လမ္းညႊန္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။

ရွိတာကိုလည္းသိရမယ္ မရွိေတာ့တာကိုလည္း သိရမယ္။

ဥာဏ္နဲ့ေသခ်ာ အခ်က္က်က် သိမွတ္နိုင္မွ ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္တယ္လို ့

ယူရမွာပါ။

 

အျဖစ္  နဲ့  အပ်က္ ကို ေသခ်ာျမင္ျပီ ဆိုရင္ ဆက္တိုက္သာ ၾကိဳးစားျပီး

အားထုတ္လိုက္ပါ။မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ တရားေတာ္

ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္းေဟာၾကားထားတာရွိပါတယ္

ျဖစ္ပ်က္ျမင္ရင္ေတာ့ မနက္ ျမင္ရင္ ညေန ေသာတာပန္တည္ျပီ။

ညေန ျမင္ရင္ေတာ့ မနက္ဆိုရင္ ေသာတာပန္တည္ျပီ။  တဲ ့ ..။

ခႏၶာနဲ့လက္ေတြ ့ျပသြားတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ စကားမ်ား

ယံုမွားသံသယ ျဖစ္စရာကိုမရွိပါဘူး။ မိမိရဲ႕ ၀ီရိယကို

ထိန္းညွိဖို ့ပဲ လိုအပ္ပါတယ္။သတိ အစဥ္ကပ္ျပီး  ၀ီရိယနဲ့ ထိန္းညွိထား

နိုင္ရင္ ပညာ က သူ ့အလုပ္နဲ့သူဆက္ျပီးေစာင့္ေရွာက္တာနဲ့

ခရီးဟာ ဆံုးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

အကယ္၍မ်ား ခရီးမဆံုးဘူးဆိုရင္ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကို ကိုယ္တိုင္

ျပန္ရွာဖို ့ေတာ့လိုပါမယ္။ဘယ္ေနရာအားနည္းေနလဲ။

သတိလား  ၀ီရိယလား ပညာမပါတာလားဆိုတာ ဆင္ျခင္ၾကည့္လိုက္ပါ။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ၾကြက္ေလးမ်ိဳးနဲ့ ဥပမာေပးျပီး

လမ္းညႊန္ခဲ့ပါတယ္။တြင္းေအာင္းတတ္ရင္ နိဗၺာန္ဆိုတာ ေရာက္ပါမယ္တဲ ့။

တြင္းေအာင္းတဲ့နည္းပညာသာ  မွန္မွန္ကန္ကန္ တတ္ေျမာက္မယ္ဆိုရင္

နိဗၺာန္ဆိုတာ မေရာက္ခ်င္ဘူးဆိုလည္းေရာက္ကိုေရာက္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

 

 

 

စစ္မွန္ေသာ ၀ိပႆနာဥာဏ္အျမင္ျဖင့္ နိဗၺာန္သို ့တက္လွမ္းေရာက္ရွိနိုင္ၾကပါေစ

 

 

 

          

 

                   *****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****

 

 

1 comment:

ရာဇာေထြး said...

သေဗၺ သခၤ ါရာ အနိစၥာတိ
သေဗၺ = အလံုးစံုကုန္ေသာ
သခၤ ါရ = ျပဳ ျပင္စီရင္ျခင္းခံရသည့္တရားမ်ားသည္
အနိစၥာတိ = မျမဲျခင္းသည္သာလွ်င္ျဖစ္၏...

ဖတ္ျပီးမွတ္သားသြားပါတယ္ခင္ဗ်ာ...

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင္႔
ရာဇာေထြး