ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Thursday, September 25, 2014

လွ်ပ္တစ္ျပက္ ရာဂ ႏွင့္ မိမိ စိတ္ကို တန္ျပန္ ေထာက္လွမ္းျခင္း။



 လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေက်ာ္ကတည္းက အေရာင္ေကာ အဆင္းပါ
ႏွစ္သက္လို ့၀ယ္ထားတဲ ့ အ၀တ္ကေလးတစ္စံုကို တူမေလးကိုေပး၀တ္
မိပါတယ္။


 ေပး၀တ္ရတဲ့အေၾကာင္းကလည္း ျဖည္စရာ ခ်ဳပ္စာမက်န္ေတာ့
လို ့ပဲျဖစ္ပါတယ္။ နဂိုကတည္းက ခ်ဳပ္စာ သိတ္မခ်န္ပဲ ကြက္တိ ခ်ဳပ္ထားမိ
ေလေတာ့ ၀လာတာနဲ ့ ဘယ္လိုမွ ၀တ္လို ့အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး။
အျဖဴခံေလးအေပၚမွာ ပန္းရင့္ေရာင္ အပြင့္ေလးေတြက ႏြယ္ေလးလို
ပင္ေထာင္ ထားတဲ့အဆင္ေလး ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ရွိလွတဲ့ အေရာင္
အဆင္း အပြင့္ေလးေတြေၾကာင့္ ခ်ဳပ္ျပီးကတည္းက ေတာ္ရံုနဲ ့ ထုတ္မ၀တ္ပဲ
ႏွစ္သက္လြန္းလို ့ စြန္းသြား ေပသြားမွာစိုးရိမ္ျပီး သိမ္းထားခဲ့မိတာပါ။
ကိုယ္တိုင္ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ဒီအ၀တ္ကေလး တစ္စံုကို၀တ္ျဖစ္တဲ့အခါတိုင္းလည္း
စြန္းမသြားရေလေအာင္ ေပမသြားရေလေအာင္ ဂရုစိုက္ျပီး
သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလး၀တ္ျဖစ္ခဲ့မိပါတယ္။

Weight မ်ားျပန္က်ရင္ ၀တ္မယ္ေလလို ့စိတ္ကူးမိေပမယ့္ ျပန္က်မယ့္
အလားအလာ မရွိေတာ့ဘူးလို ့ ကိုယ့္ဘာသာ ဆင္ျခင္ျပီး တူမေလးကို
တြန္ ့တြန္ ့တိုတိုၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ အရမ္းၾကီး ရက္ရက္ ေရာေရာမဟုတ္တဲ ့
ေစတနာ တခ်ိဳ ့နဲ ့ေပးလိုက္မိတယ္။ေပးလိုက္တာနဲ တူမေလးက အိမ္ေနရင္း
ခ်၀တ္ပါေတာ့တယ္။

အဲ့ဒီမွာ စေတာ့တာပါပဲ.။  နဂိုတည္းက ကိန္းေနတဲ ့ အနုႆယကိေလသာနဲ ့
အစြဲအလမ္းက ၾကီးေလေတာ့  ႏွစ္မ်ားစြာ တန္ဖိုးထားျပီး သိမ္းဆည္း
ခဲ့ရတဲ ့ ဒီအ၀တ္ကို အိမ္ေနရင္းခ်၀တ္ရက္ေလျခင္းလို ့ စြန္ ့ျပီးသား
ေပးျပီးသား အ၀တ္ေလးတစ္စံုအေပၚမွာ ရာဂ စိတ္ကေလးက လွစ္ ကနဲ
ေပၚလာပါေတာ့တယ္။

လူအမ်ားစုကေတာ့ ရာဂ ဆိုတာ ဆန္ ့က်င္ဖက္ အမ်ိဳးသားအမ်ိဳးသမီးျခင္း  ၁၅၀၀
ကိေလသာနဲ့ ႏွစ္သက္ျခင္းလို ့ ျမင္ၾကလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။

ရာဂ ဆိုတာ တပ္မက္ျခင္း ႏွစ္သက္ျခင္း ခင္တြယ္ျခင္းလို ့ အဓိပါၸယ္ရပါတယ္။
အဆင္းအေပၚ`၌၎။အသံအေပၚ ၌၎။ အနံ ့အေပၚ၌၎။ အရသာ အေပၚ၌၎။
အေတြ ့အထိ အေပၚ၌၎။ တပ္မက္ျခင္း ႏွစ္သက္ျခင္း ခင္တြယ္ျခင္းဟာ ရာဂပါပဲ။

သမီးေတာ္ရဲ႕ စိတ္မွာ လွ်ပ္တစ္ျပက္ ျဖစ္ေပၚလိုက္တဲ ့ ရာဂ ဟာ  အဆင္းအေပၚမွာ
ျဖစ္ေပၚတဲ့ ရာဂ  ပါ။

အကယ္၍မ်ား တူမေလးက ဒီအ၀တ္ေလးကို အျပင္ထြက္တဲ့အခါမွသာ
ထုတ္၀တ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့  ငါေပးထားတာေလးကို တန္ဖိုးထားရွာတယ္
ဆိုတဲ့အေတြးနဲ ့တန္ဖိုးထားခံရျခင္းအေပၚမွာ ဆက္ျပီး တန္ဖိုးထားခံခ်င္တဲ ့
ေလာဘ စိတ္ေတြ တြန္းျပီး၀င္လာအံုးမွာျဖစ္ပါတယ္။
ရာဂ ဟာ ေလာဘစိတ္မွာ အက်ံဴး၀င္တဲ့ကိေလသာပါ။ ေလာဘ ကိေလသာထဲ မွ
ကြဲျပားတဲ့ သေဘာေလးတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

ၾကည့္စမ္း ကိေလသာေတြဟာ ဆင့္ကဲ ျဖစ္ေပၚေနလိုက္တာ။
သတိမ်ားမထားမိရင္ဘယ္အေျခအေန ထိ ခရီးေရာက္မယ္ မသိပါဘူး။

ကိေလသာ က အဆင့္သံုးဆင့္ရွိပါတယ္။ ကိန္းေနတဲ့ ကိေလသာရယ္
ထၾကြထင္ရွားျခင္းျဖစ္တဲ့ကိေလသာရယ္။ က်ဴးလြန္မိတဲ့ ကိေလသာ
ရယ္လို ့ သုံးဆင့္ ရွိပါတယ္။

ဒီအ၀တ္ကေလးတစ္စံုအေပၚမွာ တြယ္တာ ကပ္ျငိေနတဲ့စိတ္ကေလးဟာ
ကိန္းေနတဲ့ကိေလသာပါပဲ။ ကိန္းေနတဲ့ တြယ္တာမွ ူေလးက အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္
လာလို ့ ထင္ရွားစြာပဲ ေပၚလာပါတယ္။ ငါ့ရဲ႕ အ၀တ္ကေလးဆိုျပီး တြယ္ျငိတဲ့
စိတ္ နဲ့ ေတြးမိတာပါ။ သူတစ္ပါးကိုေပးျပီးသားျဖစ္ေပမယ့္လို ့ စိတ္က ျပတ္သားျပီးသားလို ့
ထင္ရေပမယ့္ တန္ဖိုးထားျပီး အသံုးခ်တာကို ခံယူခ်င္တဲ့ စိတ္က ေနာက္ခံတစ္ခု
အေန နဲ ့ရွိေနျပန္ပါတယ္။ ငါ့အ၀တ္ကေလးကိုအိမ္ေနရင္း ခ်၀တ္ရက္ေလျခင္း
ဆိုျပီး  တခုခုမ်ားေျပာမိလိုက္ရင္ လြန္က်ဴးတဲ့ကိေလသာျဖစ္သြားပါျပီ။
သတိ ၀င္ျပီး ေပးျပီးသားပဲေလ သူဘာသာ သံုးခ်င္သလိုသံုးပါ ဆိုတဲ့
အေတြးမ်ိဳး အသိ စိတ္ကေလး  ၀င္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္သာ ဘာမွမေျပာျဖစ္လိုက္တာ။

စိတ္အမ်ိဳးအစားဟာ ကုေဋ နဲ့ခ်ီျပီးမ်ားျပားတယ္လို ့ မွတ္သားခဲ့ဖူးပါတယ္။
တဒဂၤအတြင္းမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚေနလိုက္တာ။
ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြးျပီး ေလာဘ ျဖစ္လိုက္။ ကိုယ္မႏွစ္သက္တဲ့
သေဘာေလးအေပၚမွာ ေဒါသ ျဖစ္လိုက္။ ေ၀ခြဲမရတဲ ့ေမာဟေတြျဖစ္လိုက္။
အို……… အမ်ားၾကီးပါပဲ။


ငါ့အ၀တ္ကေလးဆိုတဲ့ တြယ္တာကပ္ျငိတဲ့စိတ္။
ကိုယ္တိုင္ခ်ဳပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ မာန စိတ္။
အိမ္မွာခ်၀တ္ရက္ေလျခင္းဆိုတဲ့ ၀န္တိုမိတဲ့စိတ္။
တခုခုေျပာလိုက္ရင္ေကာင္းမလားဆိုတဲ့ ၾကံေတြးစိတ္နဲ ့။
ေျပာရင္ေကာင္းမလား မေျပာရင္ေကာင္းမလားလို ့ဒြိဟ ျဖစ္သြားတဲ့ ေမာဟစိတ္။
ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီလိုစိတ္မ်ိဳးမထားသင့္ဘူးဆိုတဲ့ ေကာင္းေသာ သတိ။
ေပးျပီးသားပါေလဆိုတဲ့  စြန့္ျပီးပစၥည္း အျဖစ္ျပန္ေအာင့္ေမ့တဲ့ အေလာဘ စိတ္။
သူ ့ဘာသာ ဘာလုပ္လုပ္ဆိုတဲ ့ ဥေပကၡာ စိတ္။ မသိမသာေလး ဆႏၵ တစ္ခု
အျဖစ္ ရွိေနေသးတဲ့ တန္ဖိုးထားျပီး ၀တ္ေစခ်င္တဲ့ စိတ္။ေလာဘစိတ္ေပါ့ေနာ္။
ဒီထက္ အနုစိပ္တဲ့ စိတ္ေတြလည္း၀င္ေကာင္း၀င္ခဲ့မွာပါ။ ပညာအားနည္းတဲ့အတြက္
မျပည့္စံုတဲ ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီထက္ပိုျပီး ရွာမေတြ ့တာလည္းျဖစ္နိုင္ပါတယ္။

မိမိႏွစ္သက္မိတဲ့ အဆင္ေလး ေၾကာင့္ အလိုမက်မွ ူ ဆိုတဲ့ ေဒါမနႆ
ေ၀ဒနာေလးျဖစ္ေပၚရာက  ဒီထက္ပိုျပီး တန္ဖိုးထားေစခ်င္တဲ ့
တဏွာ စိတ္ကေလး၀င္ခဲ့မိတယ္။  သမုဒယသစၥာေၾကာင့္ ဒုကၡသစၥာျဖစ္ရတယ္။
အဆင္းကိုတြယ္တာတဲ့ သမုဒယသစၥာက အက်ိဳးေပးလိုက္တာ
ေဒါမနႆေ၀ဒနာ ဆိုတဲ ့ ဒုကၡသစၥာျဖစ္ရတယ္။ ေ၀ဒနာပစၥယာကေန
တဏွာ ဆိုသလို တန္ဖိုးထားေစခ်င္တဲ့ ေလာဘ စိတ္ကေလး၀င္မိတယ္။
အကယ္၍ တန္ဖိုးထားခံရရင္လည္းပဲ ငါ ့အ၀တ္ကေလးတန္ဖိုးထားခံရတယ္
ဆိုတဲ့အေတြးနဲ ့ အ၀တ္ကိုခင္တြယ္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ့ ေသာမနႆေ၀ဒနာ
ျဖစ္အံုးမယ္။ေ၀ဒနာ ပစၥယာ တဏွာ ဆိုသလို ထပ္ခါထပ္ခါ တန္ဖိုးထား
ခံခ်င္တဲ ့ ေလာဘ စိတ္က ၀င္လာအံုးမွာပါပဲ။ဒီလိုခင္တြယ္ေနတဲ့ စိတ္ကေလး
၀င္ေနတဲ့အခိုက္အတန့္မွာမ်ား ေသသြားခဲ့ရင္ အဲ့ဒီအ၀တ္ကေလးမွာ တြယ္ကပ္
ျပီး ေနတဲ ့သန္းျဖစ္သြားမလား ပဲ ေနာ္။

လွ်ပ္တစ္ျပက္ျဖစ္ေပၚလာတဲ ့ရာဂ စိတ္ အေပၚမွာ ကိုယ္သတိမထားမိခင္ေလးတင္
စိတ္ေတြက ျဖတ္ ကနဲ  ျဖတ္ ကနဲ ေျပာင္းလဲျပီး ေလာင္ျမိဳက္တာကို
ေတာ္ရံုသတိနဲ ့ ဆင္ျခင္နိုင္မွာမဟုတ္။ သတိထားမိလိုက္လို ့ ျပန္ဆင္ျခင္မိ
တာကိုပဲ စိတ္က တခုတည္း မက ျဖစ္ျပီးေနျပီ…။ျဖတ္  ကနဲ  ကိုယ့္ကိုကိုယ္
သတိထားမိျပီး ျပန္ဆင္ျခင္ၾကည့္လိုက္တာ  အ၀ိဇၨာ ေၾကာင့္ တဏွာျဖစ္
ေနတာပါလား။
တဏွာကေန ေ၀ဒနာ။ ေ၀ဒနာကေန တဏွာ။ အျပန္အလွန္ကို အက်ိဳးျပဳေနလိုက္တာ။

စိတ္ဆိုတာက ရပ္တန့္သြားတဲ့ အမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ သူ ့ကိုရပ္တန့္လို ့မရဘူး။
တစ္စိတ္ျပီး တစ္စိတ္  ျဖစ္ကိုျဖစ္ေနမွာပါ။ မေသမခ်င္းေပါ့။
သူ ့ကို အကုသိုလ္စိတ္ ကုသိုလစိတ္္ စသျဖင့္ အေတြးေတြ အမ်ားၾကီး
ျဖန္ ့က်က္ျပီး ကစဥ့္ကလ်ား မျဖစ္ေအာင္  သတိ နဲ ့ထိန္းခ်ဳပ္ရင္ေတာ့
စိတ္အစဥ္ဟာ ျငိမ္သက္တည္ၾကည္ျခင္းျဖစ္ျပီး ေကာင္းက်ိဳးကို
ေဆာင္ၾကဥ္းေပးနိုင္တယ္။ သတိ နဲ့ ၀ီရိယစိုက္ ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္းထက္
ပညာ နဲ့ ယွဥ္တြဲျပီး အဆံုးအျဖတ္ေပးနိုင္ရင္ ဒုကၡသစၥာတို ့ခ်ဳပ္ရာ
ျငိမ္းရာကို မ်က္ေမွာက္ျပဳနိုင္မယ္။


ဒါေၾကာင့္လည္း စိတ္တစ္လံုးကိုေဆာင္နိုင္ရင္ ေအာင္ျမင္မယ္လို ့
ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာေတာ္မူတာ။ ဘယ္အထိ ေအာင္ျမင္နိုင္မလဲ။
ကိေလသာ ကုန္ခမ္းလို ့ နိဗၺာန္ အထိ တက္လွမ္းေရာက္ရွိေအာင္ျမင္မယ္။
ကုသိုလ္ျဖစ္တာလည္း ဒီစိတ္  အကုသိုလ္ ျဖစ္တာလည္း ဒီစိတ္ပါပဲ။


အ၀တ္ကေလးတစ္စံုအေပၚမွာေတာင္ ခုေလာက္ထိတပ္မက္ျခင္း
ခင္တြယ္ျခင္း ရွိေနရင္  တသက္လံုးအတူေပါင္းသင္းလာတဲ ့
ဒီခႏၶာအိမ္ကိုဆို ပိုျပီး ခင္တြယ္ေနမွာေပါ့ေနာ္ ။ ဒီလိုခင္တြယ္လို ့လည္း
ဒီခႏၶာအိမ္ၾကီးကို  အနာမခံနိုင္ အထိ မခံနိုင္  နဲ ့ တသသ  ေစာင့္ေရွာက္
ေနခဲ့တာ။ ေစာင့္ေရွာက္သေလာက္လည္း သူက ေကာင္းေကာင္းႏွိပ္စက္တာပါပဲလား။
ေန ့ရွိသေရြ႕ အစာ အဟာရ ေကၽြးေမြးသေလာက္ စာေနေလာင္ေနတာ မျပီးနိုင္။
ေန့ရွိသေရြ႕ သန္႕ရွင္းေအာင္ထားသေလာက္ အညစ္အေၾကးေတြ က ထြက္လို ့မျပီးနိုင္။
နုနယ္တယ္ လွပတယ္လို ့ထင္ျမင္ျပီး တသသ ျဖစ္ေနလိုက္ရတာ  မေမာနိုင္ မပမ္းနိုင္ပါပဲ။

တဒဂၤ ျဖစ္ေပၚတဲ့ ရာဂ စိတ္ကို ဆန္းစစ္ရင္း  ခႏၶာအိမ္ကို စြဲလမ္း
ခင္တြယ္တဲ ့စိတ္ကုိလည္းဆန္းစစ္ၾကည့္မိပါတယ္။
ဘာမွ ႏွစ္သက္စရာမရွိ။  ဘာမွ တပ္မက္စရာမရွိ။ ဘာမွခင္တြယ္
စရာမရွိတဲ့ ဒီခႏၶာ ရဲ႕ ဒုကၡေတြကိုျမင္ေအာင္ၾကည့္မိတယ္။ ရွူမွတ္ဆင္ျခင္မိတယ္။
အခ်ိန္တန္ရင္ စြန္ ့ပစ္ရမယ့္ ဒီခႏၶာအိမ္အတြက္ ေန ့ရွိသေရြ႕ အပင္ပန္းခံျပဳစုေနျခင္း
တသသျပင္ဆင္ေနျခင္းထက္ ခႏၶာ ဇာတ္သိမ္းျငိမ္းရာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳနိုင္ဖို ့
ၾကိဳးစားျပီး အားထုတ္မယ္ဆိုရင္ ။ေသျခင္းတရားနဲ့ရင္ဆိုင္ေတြ ့တဲအခါမွာ ဒီခႏၶာအိမ္ကို
မတြယ္တာ မကပ္ျငိပဲျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္ စြန္ ့လႊတ္သြားနိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
တြယ္တာတဲ့စိတ္ ႏွစ္သက္တဲ့စိတ္ တပ္မက္တဲ့စိတ္ကေလးေတြကို  တေျဖးေျဖး ပါးလ်ား
ျပီး ကုန္စင္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး အားထုတ္ က်င့္ၾကံသင့္ပါျပီ…။

မိမိစိတ္ကိုမိမိ ဆင္ျခင္တဲ့အေလ့အက်င့္ေလးဟာ ကိေလသာကို ပါးလ်ားေစပါတယ္။
ရာဂ ကို ရာဂ မွန္းသိျခင္းဟာ ကိေလသာကို ဥာဏ္နဲ့ရွူျမင္သံုးသပ္ေပးတာျဖစ္တဲ့အတြက္
ကိေလသာစိတ္ကေန ဥာဏ္စိတ္၀င္သြားတာပါ။ စိတ္ ဆိုတာ တစ္ခုတည္းသာျဖစ္
ေလ့ရွိပါတယ္။ တစ္ခုျပီးမွ ေနာက္တစ္ခုျဖစ္တာပါ။ ႏွစ္ခုျပိဳင္ျပီးျဖစ္ရိုးထံုးစံမရွိပါဘူး။
အျဖစ္ျမန္လြန္းလို ့သာ စိတ္ႏွစ္ခုျဖစ္တယ္လို ့ထင္ရတာပါ။ ကိေလသာျဖစ္တိုင္းျဖစ္တိုင္း
ကိေလသာမွန္းသိေပးေနရင္ ကိေလသာစိတ္ ေပ်ာက္ျပီး ဥာဏ္စိတ္ သက္၀င္တာ
ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကိေလသာကိုၾကာၾကာျဖစ္ခြင့္မေပးျခင္းေၾကာင့္
ကိေလသာဟာ ပါးသြားပါတယ္။ အဲ့ဒီလို ကိေလသာ ပါးသြားေတာ့
စိတ္ ဟာ ေအးခ်မ္းျငိမ္သက္လာပါတယ္။ တကယ္လုပ္ရင္ တကယ္ရတဲ့
က်င့္စဥ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ မိမိစိတ္ကို သတိကပ္ျပီး အခ်ိန္ျပည့္ ေစာင့္ၾကည့္
နိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ ဈာန္ခ်မ္းသာကိုရလာမွာျဖစ္ပါတယ္။  ဈာန္ခ်မ္းသာဟာ
ကိေလသာကိုခတၱျငိမ္းေအးေစျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အျပီးတိုင္ပယ္သတ္ျခင္းမျပဳ
ပါဘူး။ ကိန္းေနတဲ့ ကိေလသာေလးေတြ ထၾကြလာတိုင္း သတိကပ္ျပီး
ေစာင့္ၾကည့္ေပးတဲ့အတြက္ လြန္က်ဴးတဲ့ ကိေလသာမျဖစ္နိုင္ေတာ့တာပါ။
ကိန္းတဲ့ ကိေလသာေလး ထၾကြလာတာကို မၾကည့္မိတဲ့အခါ သတိေလး
လြတ္သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ထတဲ့ကိေလသာကေန လြန္က်ဴးတဲ့
ကိေလသာ အဆင့္ကိုေရာက္သြားနိုင္ပါေသးတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို ့…….
ဈာန္ခ်မ္းသာမွာ ရပ္တန္ ့မေနပဲ ၀ိပႆနာ ဥာဏ္ ပညာနဲ့အထူးျပဳ ရွူမွတ္ျခင္းျဖင့္
ကိေလသာ အျဖစ္ကို ဥာဏ္နဲ ့ထင္ျမင္ ပိုင္းျဖတ္ဆံုးျဖတ္ေပးမယ္ဆိုရင္
ကိန္းေနတဲ့ကိေလသာေတြ အဆင့္အဆင့္အျမစ္ျပတ္ပယ္သတ္နိုင္ျပီး
နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳနိုင္မွာပါ။

ကိေလသာကို အျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္ျပီးျဖစ္ရင္ ပယ္သတ္ျပီးတဲ့ ကိေလသာဟာ
ကိန္းမေနေတာ့ဘူး။ ကိန္းမေနေတာ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ထင္ရွား  ထၾကြစရာ
မရွိေတာ့ဘူး။ ထင္ရွားထၾကြျခင္းမရွိေတာ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လြန္က်ဴးမိစရာလည္း
မရွိေတာ့ပါဘူး။

အဆင့္ဆင့္ေသာ ကိေလသာကိုပယ္သတ္နို္င္တ့ဲ အစြမ္းဟာ
ေသာတာပတၱိမဂ္သည္  ဒိ႒ိ နဲ့ ၀ီစိကိစၦာ ကိုပယ္သတ္ပါတယ္။
ေသာတာပန္ ျဖစ္ျပီဆိုရင္  ငါ  ငါ့ဥစၥာ  ငါ့ခႏၶာ ဆိုတဲ့အျမင္ေတြ
ကင္းစင္ျပီး နာမ္နဲ့ရုပ္ပဲ ရွိပါလားဆိုတာကို ပိုင္းျခားထင္ထင္
သိျမင္တာေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကိုစြဲလန္းျခင္း မရွိေတာ့ပါဘူး။
ေပါ့ေပါ့ပါးပါး လန္းလန္းဆန္းဆန္း ၾကည္ၾကည္လင္လင္ရွိလွပါတယ္။
သို့ေသာ္ ေသာတာပန္ ဆိုတာ ဒိ႒ိ နဲ ၀ီစိကိစၦာကိုပဲ ပယ္သတ္ထားျပီး
ေလာဘ ေဒါသ ေတြကိုပယ္ထားသတ္ထားတာမဟုတ္တဲ့အတြက္
ေၾကာင့္ ငါ  ငါ ့ခႏၶာ ဆိုတဲ့အစြဲမ်ိဳးမရွိေပမယ့္ လွခ်င္ ပခ်င္  စိတ္ကူးယဥ္ျခင္း
ေတြ တပံုၾကီးနဲ ့ လိုခ်င္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ေလာဘေတြ  အလိုမက် တဲ့ေဒါသေတြ
ရွိေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလာဘ ေဒါသျဖစ္တဲ့သူတိုင္းကို
သစၥာ မသိေသးဘူးလို ့မ်ား မထင္မိလိုက္ပါနဲ ့။ သစၥာ တရားသည္
အင္မတန္နက္နဲပါတယ္။ အရိယာ က အရိယာကိုသိနိုင္တယ္ လို ့
ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား  ဆိုမိန့္တာကို နာၾကားမွတ္သားဖူးမယ္ဆိုရင္
သတိထားျပီး ဆင္ျခင္ဖို ့ သိတ္ကိုအေရးၾကီးလွပါတယ္။

ေလာဘ ေဒါသ ျဖစ္တာ  သကဒါဂါမ္ အရိယာ အဆင့္ ေရာက္ေနသူမွာပါ
ျဖစ္တဲ့ ကိေလသာပါ။ သကဒါဂါမ္ အရိယာ က ေလာဘ ေဒါသ ကို
ေခါင္းပါးေအာင္သာ စြမ္းနိုင္တာပါ။ အျမစ္မျပတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီလို အျမစ္
မျပတ္ တဲ့အတြက္ သကဒါဂါမ္ အရိယာမွာ လည္း ေလာဘ  ေဒါသ ေတြ
ျဖစ္လည္းျဖစ္တယ္။ ေပၚလည္းေပၚတယ္။ သို့ေသာ္ ေသာတာပန္ထက္
စာရင္ေတာ့ ျဖစ္ေပၚမွူ အားနညး္တယ္။ သတိနဲ့ ဆင္ျခင္နိုင္မွ ူ ပိုျပီး
အားေကာငး္ပါတယ္။ ေသာတာပန္က ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းအေပၚမွာ ပိုျပီး
အားၾကီးပါတယ္။ သကဒါဂါမ္က အစြဲအလမ္း ရွိေသာ္လည္း ခုျဖတ္မယ္
ဆို ျဖတ္နိုင္တယ္။ေသာတာပန္က ျဖတ္ဖို ့ခဲယဥ္းတယ္။ ဆင္ျခင္မွ ူ
မ်ားမ်ားလုပ္ေပးရတယ္။ ဒီသေဘာေလးပါပဲ။

အနာဂါမ္ အရိယာျဖစ္ျပီ ဆိုရင္ေတာ့ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းေတြနဲ ့ မသက္ဆိုင္
ေတာ့ပါဘူး တဲ ့ရွင္။ မာန ေလးေတာ့ ရွိပါတယ္ လို ့ဆိုပါတယ္။
အရဟတၱ မဂ္ဥာဏ္ကို ရထားျပီးရင္ေတာ့ မာန ၀င္စရာမရွိ ကိေလသာနားခိုစရာ
ေနရာမရွိေတာ့တဲ့ သူေတာ္စင္ ပညာရွိျဖစ္သြားပါျပီ။.

နိဗၺာန္ ဆိုတာ မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါမဆို ၀င္စံ ခြင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳခြင့္
ရွိပါတယ္။ နည္းမွန္လမ္းမွန္ေတာ့ က်င့္ၾကံ အားထုတ္ရမွာေပါ့ေနာ္။
မိမိစိတ္ကုိ မိမိတန္ျပန္ေထာက္လွမ္းတဲ့ အေလ့အက်င့္ေကာင္းေလး
လုပ္ထားေပးရင္ နိဗၺာန္ဆိုတာ ခရီးမေ၀းတဲ ့ အနီးကေလးမွာ
ရွိေနမွာျဖစ္ပါတယ္။

တရားခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္မ်ားလည္း သစၥာသိျမင္ကၽြတ္တမ္း၀င္နိုင္ၾကပါေစ။


                           *****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****


4 comment:

Ma Tint said...

အသိတစ္ခုမက မ်ားစြားတိုးသြားပါတယ္ သမီးေတာ္ေရ...
မ်က္စိႏွစ္လံုးဖြင့္တဲ့အခ်ိန္ကေန ပိတ္တဲ့အခ်ိန္ထိ အကုသိုလ္မ်ားစြာနဲ႔အတူ လံုးပမ္းေနတဲ့လူသားမ်ားအဘို႔
တရားေဒသနာေတာ္မွတစ္ပါး အျခားမရွိၿပီိ မဟုတ္လား....
စကားမစပ္ BPP Challenge လုပ္ထားတယ္ေနာ္္ ... :P

တတိယေျမာက္ သမီးေတာ္ said...

မတင့္ မရက္ခ်က္လြန္းဘူးရားငင္
တရားအေၾကာင္းမဟုတ္တဲ့ပို့စ္ေတြတင္ရအံုးမွာလား လို ့
ဆိုးတယ္ကြာ.......

မဒမ္ကိုး said...

တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ႔ျဖတ္ဦးမွပါမမေရ ေနာက္မို႕ကေတာ႔ဘာမွမဟုတ္လဲတြယ္တာေနတာမ်ား

တတိယေျမာက္ သမီးေတာ္ said...

ျဖတ္နိုင္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုးေပါ့ ေနာ္
တြယ္တာေနတာေတြက အရွံုးေတြၾကီးပါပဲ
တဏွာက အ၀ိဇၨာကိုဖံုးတယ္
အ၀ိဇၨာကလဲ တဏွာ ကိုမသိဘူး
ဒီႏွစ္ခုကိုမသိလို ့လည္း
မသိေပ်ာ္ ေပ်ာ္ရင္းက
ဒုကၡ သံသရာလည္ရတာပါပဲ