ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Sunday, October 5, 2014

ညစ္က်ယ္က်ယ္ သမီးေတာ္

သမီးေတာ္ေနတာက ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းထဲက ျမိဳ ့တစ္ျမိဳ ့ျဖစ္တာေၾကာင့္ တကၠသိုလ္ကို
လားရွိဳးမွာ တက္ရပါတယ္။အဲ့ဒီတံုးက လားရွိဳးက တကၠသိုလ္မျဖစ္ေသးပါဘူး။ ရိုးရိုးေကာလိပ္
ေက်ာင္း အဆင့္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ 

 ပထမ ႏွစ္ တက္တဲ့အခ်ိန္ကေပါ့။ဇြန္လ ဆိုေတာ့ မိုးက သဲသဲမဲမဲ ပါပဲ။ တစ္ရက္မွာ တစ္ခန္းထဲ
အတူေနတဲ့ နမၼတူ သူေလး  မိုးနဲ့ ေက်ာင္းကို အတူသြားပါတယ္။လားရွိဳးဆိုတာ ေျမနီတဲ့ျမိဳ ့ပါ။
မိုးေတြရြာျပီးစီးကပ္ေနတဲ့ေျမၾကီးကိုေလွ်ာက္နင္းျပီးတိုင္း ကိုယ့္ေျခေထာက္ကိုကိုယ္ သတိထားျပီး
မ ရပါတယ္။ေျမစီးစီး က ဖနပ္ကို ဆြဲထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ မိုးရြာရတဲ့အထဲမွာ ထမိန္ကို
အပြင့္မပါပဲ ေျဗာင္ေလးေတြပဲ ၀တ္သြားၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို သတိထားျပီး ေလွ်ာက္ရပါတယ္။
ေက်ာင္းကို မေရာက္ခင္ေလးမွာပဲ

"..ဟယ္...ၾကည့္စမ္း ..နင္ကက်ေတာ့ ရႊံလည္းမစင္ဘူးေနာ္ ေလွ်ာက္တတ္လိုက္တာ
ငါ ့မွာေတာ့ အပြင့္ရိုက္ျဖစ္ေနျပီ ၾကည့္ပါအံုး.."
".. လူတစ္ေယာက္ရဲ႕အရည္အခ်င္းဆိုတာ  အဲ့ဒါပဲေလ..."
"..အမေလး...ေျပာမိတာ မွားပါတယ္..."

မိုးက သမီးေတာ္ရဲ႕ ရႊံမစင္ေအာင္လမ္းေလွ်ာက္နိုင္တာေလးကို အားက်သလို အထင္ၾကီးသလို
ေလးေျပာတာပါ။ ဒါကို သမီးေတာ္က ဘာရယ္လို ့မဟုတ္ပဲ  လႊတ္ခနဲ ညစ္က်ယ္က်ယ္ ျပန္ေျပာ
လိုက္မိတာ။မိုးခမ်ာလည္း အထင္ၾကီးသလို အားက်သလို စိတ္ကေလးကေန အျမင္ကပ္တဲ့
ေဒါသ စိတ္ကေလး၀င္ျပီး ဒုိင္းခနဲ့ေနေအာင္ မ်က္ေစာင္းထိုးေတာ့တာေပါ့။ ၾကီးမားစြာ မုန္းတီးတဲ့
ေဒါသ မ်ိဳးမဟုတ္ေပမယ့္လည္း  အျမင္ကပ္တဲ့စိတ္ကေလးဟာလည္း ေဒါသ ကိေလသာ
ခပ္ပါးပါးေလး လို ့ဆိုရမွာပါ။

တကယ္ေတာ့ ကိေလသာဟာ  တစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္ ကိန္းတာခ်င္းမတူၾကပါဘူး။
တစ္ေယာက္က အျဖဴေရာင္ကိုႏွစ္သက္စြာန့ဲ အျဖဴေရာင္ကိေလသာကိန္းျပီး
ေနာက္တစ္ေယာက္က အျပာေရာင္ကိုႏွစ္သက္စြာနဲ့  အျပာေရာင္ကိေလသာ ကိန္းပါတယ္။
ကိေလသာ အထူအပါးခ်င္းလည္း မတူၾကပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က ေခ်ခၽြတ္ရမယ့္သတၱ၀ါေတြကိုေတြ့တဲ့အခါမွာ
ဗုဒၶစကၡဳ ႏွစ္ကြင္းနဲ့ အရင္ၾကည့္ေတာ္မူပါတယ္။ဗုဒၶစကၡဳ ႏွစ္ကြင္းဆိုတာ ဣေျႏၵရင့္မရင့္ကို
သိေသာ ဣေျႏၵိယပေရာပရိယတၱိဥာဏ္နဲ ့ကိေလသာ အထူအပါးကို သိေသာ အာသယာ
နုသယ ဥာဏ္ေတာ္ ႏွစ္ပါးနဲ့ၾကည့္ျပီး ကၽြတ္တမ္း၀င္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါရဲ႕ ကိေလသာနဲ့
ကိုက္ညီမယ့္ တရားေတာ္ကိုေဟာေတာ္မူပါတယ္။ ေဒါသ စရိုက္အားၾကီးတဲ့သူ။ေလာဘစရိုက္
အားၾကီးတဲ့သူ။ေမာဟစရိုက္အားၾကီးတဲ့သူ။ မာန အားၾကီးတဲ့သူေတြကို သင့္ေလွ်ာ္တဲ့
တရားေရေအးတိုက္ေကၽြးျပီး ကိေလသာ အနာကို ေဆးကုေတာ္မူတာပါ။

ခု သမီးေတာ္ လည္း မိုးကို ခ်စ္ခင္စြာနဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အရည္အခ်င္းဆိုတာ အဲ့ဒါပဲလို့
ေျပာလိုက္တာမွာ သာမာန္အားျဖင့္ေတာ့ သမီးေတာ္က စကားကိုအေက်ာၾကီးနဲ့ေျပာတယ္
လို ့ဒီလိုျမင္စရာရွိပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ သမီးေတာ္ဟာ  မာန အားၾကီးတဲ့ သူ
တစ္ေယာက္မို ့ပါ။ ကို္ယ့္ကိုကိုယ္ ဘ၀င္ျမင့္တတ္တဲ့စိတ္ကေလးရွိေနလို ့ လႊတ္ခနဲ့
ထြက္သြားတာျဖစ္ပါတယ္။ တခါတခါ အလကားေနရင္း ဘာမဟုတ္တဲ့ ကိစၥေတြမွာလဲ
ေက်နပ္အားရစြာ မာန္တက္ေနတတ္တာပါ။ကိုယ္ကိုကိုယ္ ငါကြဆိုျပီး အဟုတ္ထင္တတ္တဲ့
စိတ္ကေလးက မာန ပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ လူတစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ဟာ မတူၾကတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေဒါသ အားၾကီးတဲ့သူ
ဟာ ထစ္ခနဲရွိ ေဒါသ ထြက္တယ္။ ေလာဘ အားၾကီးတဲ့သူဟာ ဘာမဟုတ္တာေလးက အစ
လိုခ်င္ရခ်င္တယ္။ ေမာဟ အားၾကီးတဲ့သူဟာ အေသးအဖြဲေလးကအစ ေခါင္ေနေအာင္ ေတြးျပီး
ေတြေ၀တယ္။မာနအားၾကီးတဲ့သူကေတာ့ အလကားေနရင္းကို ဘ၀င္ျမင့္ေနျပန္ေရာ။
ကဲ ဒီေတာ့ သူနဲ့ကိုယ္နဲ့မတူတဲ့အခ်က္ေလးေတြေၾကာင့္ ၾကည့္မရ မုန္းေနၾကတာထက္စာရင္
ေအာ္သူက သူ႕ကိေလသာနဲ့သူမို ့ တို ့နဲ့စရိုက္ခ်င္းမတူတာပါေလလို ့ ေတြးျပီး ကိုယ့္ကိေလသာ
ကိုလည္း ကိုယ္ျပန္ျမင္ေအာင္ သတိထားတတ္မယ္ဆိုရင္ ကိေလသားေလက ပါးသြားမွာပါ။
ကိေလသာပါးျခင္းက နိဗၺာန္ရဲ႕ အေထာက္အပံ ေကာင္းေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ ေတြးတတ္ေအာင္
ေတြးၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါန သီလထက္ ပိုျပီး အက်ိဳးရွိတဲ့နိဗၺာန္ ရဲ႕အေထာက္အပံ့ေလးျဖစ္ပါတယ္။

ကိေလသာကို ကိေလသာမွန္းသိေပးေနျခင္းက ကိေလသာကိုပါးေစျပီး ကိေလသာကို
ကိေလသာမွန္းမသိတဲ့စိတ္က ကိေလသာကိုေမြးျမဴထားသလိုျဖစ္ေစပါတယ္။

ဒါနမွ ူ သီလမွ ူေတြဟာ နိဗၺာန္ရဲ႕ အေထာက္အပံ့ေကာင္းေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ ပညာအရာမပါဘူး
ျဖစ္ေနပါတယ္။ပညာမပါတဲ့ အတြက္ နိဗၺာန္နဲ့ေ၀းေသာအေၾကာင္းသာလွ်င္ျဖစ္ေနအံုးမွာပါ။
ကိေလသာကိုျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္ျခင္းက နိဗၺာန္နဲ့နီးေသာအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ့္ကိေလသာကိုကိုယ္ျမင္ေအာင္ၾကည့္တဲ့နည္းစနစ္နဲ့ နိဗၺာန္ရဲ႕အားၾကီးတ့ဲ အေထာက္အပံ့ကို
ယူလိုက္ၾကရေအာင္ပါ။



                       *****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****


 မမတင့္  BPP Challenge အတြက္ပါ


6 comment:

စံပယ္ခ်ိဳ said...

လားရႈိးကုငယ္ငယ္ကေရာက္ဖူးတယ္ ၾကက္ဥကေဇာ္စားခဲ႔ဖူးတယ္အရမ္းၾကိဳက္တယ္
သမီးေတာ္ဆီလာရင္အသိတခုမကဘူး အမ်ားၾကီးခဲ႔ပါတယ္------ဟုတ္တယ္သမီးေတာ္ေရေဒါသၾကီးတဲ႔လူက အရႈံးရင္ဆုိင္ရတတ္တယ္

တတိယေျမာက္ သမီးေတာ္ said...

ေက်းဇူးပါ ဂ်က္ေရ
လားရွိဳး ေျမနီနီ ကေတာ့ တကယ္ပါ
လူက ေရာက္တာနဲ့ေျမနီဟပ္ျပီး အသားေတြ ေဖြးသြားသလိုပဲ
ေျခေထာက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကိုညစ္ပတ္တယ္

Ma Tint said...

ညစ္က်ယ္က်ယ္ သမီးေတာ္ရဲ႕ ရႊံ႕မစင္တဲ့ဇာတ္လမ္းကေန ထိန္းသိမ္းရခက္တဲ့ ေဒါသ ေလာဘ ေမာဟ တရားသေဘာေလးကို အမွတ္သညာေလးနဲ႔ ဖတ္သြားၿပီေနာ္...
စကားမစပ္ တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္ေလာက္ ဖတ္ရမယ္ထင္ေနတာ... :P

သူႀကီးမင္း (တုုံးဖလား) said...

ေျမနီလမ္းေလးေပၚကေန ကိေလသာေတြ မီးေမာင္းထုုိးျပၿပီး ကိေလသာ ပါးသထက္ပါးေအာင္ ျပဳလုုိက္ႏုုိင္ၾကေစဖုုိ႔ သမီးေတာ္ရဲ့ ေမာင္းခတ္သံက မနက္ခင္းေစာေစာမွာ ဆည္းလည္းခတ္သံအလား။

ဓမၼကထိက လုုပ္ပါလား သမီးေတာ္။ ရႊံ႔ ႔ မစင္တာေလးနဲ႔လဲ တရားတစ္ပုုဒ္ ျဖစ္ေနလုုိ႔။ း)

တတိယေျမာက္ သမီးေတာ္ said...

မတင့္
တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္က တစ္ရက္ကို နည္းနည္းစီ
တစ္ပိုင္းစီပဲ ေျပာတာပါ မတင့္ရဲ႕
သမီးေတာ္လည္း နည္းနည္းစီ
တစ္ပိုင္းစီ ကေန
တစ္ေထာင့္တစ္ည ျဖစ္ေအာင္ ေျပာမွာေပါ့
တပုဒ္ထဲ အရွည္ၾကီး ေရးတဲ့
ဇာတ္လမ္းရွည္ၾကီးဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ

တတိယေျမာက္ သမီးေတာ္ said...

သူၾကီးမင္း
သမီးေတာ္ က ေယာက္်ားေလးသာဆိုရင္
ရဟန္း၀တ္ျပီး သာသနာျပဳမယ္ရွင္
မိန္းမသားဆိုေတာ့ သီလရွင္၀တ္ျပီးေတာ့လည္း
တရားေဟာဖို ့အခြင့္သာမွာမဟုတ္ဘူး
အဲ့ဒါေၾကာင့္ မ၀တ္ျဖစ္တာ
ဆရာဘုန္းဘုရားက ဓမၼကထိက သင္တန္းေပးဖို ့
အစီအစဥ္ရွိထားတာ တကယ္ပဲ သင္တန္းေပးရင္
သမီးေတာ္တက္လို ့ရရင္ သြားတက္အံုူးမလို ့
ၾကံစည္ေနတယ္ရွင္
အၾကံ အၾကီးၾကီးေပါ ့... :)