ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Thursday, December 24, 2015

စိတၱာနုပႆနာ ရႈပြားနည္း


ကမၼ႒ာန္းေတြကေတာ့ အစံုရွိတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႕နဲ႕
အေလ်ာ္ဆံုးက ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ရႈတာ အေလ်ာ္ဆံုး
စိတၱာနုပႆနာေပါ့။


စိတ္ဆိုတာ ျဖစ္ျပီးပ်က္သြားတဲ့စိတ္က တစ္မ်ိဳး၊
အဲ့ဒါကိုသိတဲ့စိတ္က တစ္မ်ိဳး၊ ႏွစ္မ်ိဳး။ ဒါျဖင့္
ျဖစ္ ပ်က္ ကိုသိတယ္ဆိုပါေတာ့ ျဖစ္ပ်က္က အေသ
မဂ္က အရွင္၊ သူက ေနာက္မွ ေပၚရတာကိုး။
ဒါျဖင့္ အေသကို အရွင္နဲ႕သိေပးတယ္။ ဒါ ၀ိပႆနာ ပဲ။

အေသကို အရွင္နဲ႕ သိေပးတာ ၀ိပႆနာ။
ေဟာ….ဒီလိုဆိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမ တို႕
၀ိပႆနာ ဆိုတာ အလြယ္ကေလးပါလား။
အေသကို အရွင္နဲ႕သိရင္ ၀ိပႆနာျဖစ္ေနျပီ။
စာလိုသံုးႏွုန္းေနေတာ့ အဟန္႕ၾကီးျပီးေတာ့
ခင္ဗ်ားတို႕က နားေယာင္ေနတာ။ တကယ္ေတာ့
ကိုယ့္အေသကို ကိုယ့္အရွင္စိတ္နဲ႕သိရင္ ျပီးတာပဲ။
ၾကည့္ပါ  ဒီအထဲမွာ စိတ္ကေလး တစ္ခု ေပၚလာတယ္။
စိတ္ အသက္က ၁ ႏွင့္ ၂ ပဲ ရွိတယ္။ ၁ ဆိုရင္ ျဖစ္တယ္။
၂ ဆိုရင္ ပ်က္တယ္။ အဲ့ဒါကေလးကို ေနာက္သိလံုးကေလးနဲ႕
ေနာက္စိတ္နဲ႕ သိေပးလိုက္တာေပါ့။ ေနာက္စိတ္နဲ႕
အသက္ရွင္ေနတယ္။ ဒီ ေရွ႕စိတ္က ရွင္သြားျပီကိုး ။
လူတစ္ေယာက္ေသသြားျပီ ေမာင္ဘေအးျဖင့္ ေသသြားျပီ။
အေသဟာ ဒုကၡသစၥာ။ အသိက မဂၢသစၥာ ။
ကိုယ့္ဥာဏ္နဲ႕ ကိုယ့္အေသ ကိုယ္သိတာ ၀ိပႆနာ ေခၚတယ္။
ေပၚၾကပလား။

ကိုင္း ၀ိပႆနာဆိုတာ အေသကိုအရွင္နဲ႕ၾကည့္တာလို႕
မွတ္ၾက။ ခင္ဗ်ားတို႕က ေတာေက်ာင္း ေတာင္ေက်ာင္းသြားျပီး
ရႈမွ ၀ိပႆနာ ထင္ၾကတာကိုး၊ မဟုတ္ဘူး  တဲ့ ။
ကိုယ့္အေသက ဘယ္မွာရွိတာတုန္း။ခႏၶာမွာရွိတာ။
ကိုယ့္အသိကေရာ ကိုယ့္ခႏၶာထဲမွာရွိတာ။
ဒါ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေပါ့ဗ်။ ဒီခႏၶာဟာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေပါ့။
ေတာမထြက္ခ်င္ေအာင္လို႕ ဘုန္းၾကီးက ေဟာေနတာလို႕
မထင္လိုက္ၾကနဲ႕။ခင္ဗ်ားတို႕လူစုေတြက ထြက္မွာလည္းမဟုတ္ဘူး။
ကဲ… လိုရင္းက ကိုယ့္အေသ ကိုယ္သိေနရင္ျပီးတာပါပဲ။
ေတာထဲ သြားေနေပမယ့္လို႕ ျမိဳစိတ္ေပါက္ေနမယ္ဆိုရင္
အလကားပါပဲ။ ကိုယ့္အေသ ကိုယ္မရႈ မျမင္ဘူးဆိုရင္
အလကားပါပဲ။ ေတာေက်ာင္း ေတာင္ေက်ာင္း ဆိုတာေတြက
သမထ  အတြက္ ေဟာတာ၊ သမထက တိတ္ဆိတ္ဖို႕ လိုအပ္တယ္။
ဒါက သုတၱန္နည္း။

၀ိပႆနာ အတြက္ကေတာ့ ေလွကားခံုက ေျခတစ္လွမ္း ဆင္းရင္
ေတာေက်ာင္း ေတာင္ေက်ာင္းပဲ  တဲ့၊ ဒါက အဘိဓမၼာနည္း။

၀ိပႆနာ အတြက္က ျမင္စိတ္ ၾကားစိတ္ နံစိတ္ စားစိတ္
စတဲ့ စိတ္ေတြကို ရႈတာ ဆိုေတာ့ ေနရာမေရြးဘူး၊
ဘယ္ေနရာ ရႈရႈ ရတာေပါ့။

ဒကာ ဒကာမ တို႕  ကိုယ္စိတ္ ကိုယ္ရႈ ဆိုတာ ကိုယ္စိတ္
ကိုယ္သိပါလို႕ေျပာတာ။ ကိုယ့္စိတ္ ဆိုတာရယ္  ကိုယ္သိ
ဆိုတာရယ္ ၂ ခုပဲ ။ စိတ္-စိတ္ခ်င္းရႈရမယ့္ ကိစၥ အေရးၾကီးတယ္။
စိတ္-စိတ္ခ်င္းရႈဆိုေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ရႈတဲ့စိတ္ေပၚတဲ့အခ်ိန္မွာ
အရႈခံစိတ္က မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဘာျပဳလို႕လဲဆိုေတာ့ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ
၂ စိတ္ျပိဳင္၍ အသက္ရွင္ရိုးထံုးစံ မရွိလို႕ပါ။
“ဧကစိတၱ သမာယုတၱာ” ဆိုတဲ့အတိုင္း တစ္ခ်ိန္မွာ တစ္စိတ္စီနဲ႕သာ
အသက္ရွင္ရတာ မဟုတ္လား။ အဲ့ဒီေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္သိပါ
ဆိုေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ စိတ္ကိုသိရမွာ မဟုတ္ဘူး။ အပ်က္ကို
သိရမွာ။ စိတ္ကိုသိရမွာလား။ စိတ္ရဲ႕ အပ်က္ကို သိရမွာလား။
စိတ္ရဲ႕ အပ်က္ကို သိရမွာပါ။ ဒါျဖင့္ အရႈခံစိတ္ကေလးက အပ်က္
ဒီဘက္ ရႈဥာဏ္စိတ္ကေလးက မဂ္။ အဲ့လိုသြားကိုက္တယ္။
ဒါကေလးေတြက ေတာ္ေတာ္ အေရးၾကီးတဲ႕အခ်က္ကေလး
ေတြေနာ္။

ခင္ဗ်ားတို႕က ထင္မယ္။ ဘုရားက စိတၱာနုပႆနာလို႕ေဟာေတာ့
စိတ္ကုိအရႈခိုင္းတယ္လို႕ ထင္ၾကမွာ။ဘယ္ဟုတ္လိမ့္မွာလဲ။
စိတ္ကိုအရႈခို္င္းတာ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္၏ ပ်က္မႈကို ရႈပါလို႕ ေျပာတာ။
ေအး…သမုဒယ ဓမၼာ နုပႆီ၀ါ၊ ၀ယဓမၼာ နုပႆီ၀ါ ..ဆိုတာေတြ
လာလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒါေတြ ေနာက္ေတာ့ ေျပာျပမယ္။

ထပ္ေျပာဦးမယ္။ စိတ္ကိုအရႈခိုင္းတာ မဟုတ္၊ စိတ္၏
မရွိမႈကို အရႈခိုင္းတာ။ရႈတဲ့အခ်ိန္မွာ မရွိတာပဲ ေတြ႕ရမယ္။
 ရွိျပီးမွ မရွိပဲ ျဖစ္သြားတဲ့သေဘာကိုေတြ႕ရမွာ ေစာေစာက
 ဒီနားရွိတယ္၊အခု မရွိေတာ့ဘူး၊ အဲ့ဒီ သေဘာကို ေတြ႕ရမွာ။
ရွိတာ ရႈေနလို႕ရွိရင္ ခိုင္တာျမဲတာ ရႈေနေသာေၾကာင့္
သႆတဒိ႒ိျဖစ္တယ္။ မရွိတာရႈမွသာလွ်င္ သႆဒိ႒ိက
လြတ္တယ္။ ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို႕ အေသကိုအရွင္နဲ႕
ရႈပါဆိုတာ အမွန္ဆံုးပဲ။ဘာျပဳလို႕လဲဆိုေတာ့ တစ္ခုေသျပီးမွ
တစ္ခုျဖစ္ရမွာကိုး။ ခင္ဗ်ားတို႕က စိတ္ကိုအရႈခိုင္းတယ္ ဆိုျပီး
က်ဳပ္ကေတာ့ စိတ္ေတြလာတိုင္းရႈေနတာပဲ ဆိုရင္ ဒါ ၀ိပႆနာ
အ၀ါး မ၀ေသးဘူး။ ဆရာ ကရင္လည္း လိုေနမယ္။
ကိုယ္က ရင္လည္း လိုေနမယ္။ စိတ္က တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ
၂ ခု ျပိဳင္၍ ေပၚေကာင္းရဲ႕လား။ မေပၚေကာင္းဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕စိတ္ကိုေနာက္စိတ္နဲ႕ ျမင္လိုမရနိုင္ဘူး။
ေရွ႕စိတ္ အပ်က္ကိုသာ ေနာက္စိတ္နဲ႕ ျမင္လို႕ရနိုင္မယ္။
ေရွ႕က ပထမစိတ္ပ်က္ျပီးမွ ေနာက္က ဒုတိယစိတ္ ေပၚနိုင္မယ္။
ပထမစိတ္က အေသ၊ဒုတိယစိတ္က ရွင္ဆဲပါ။ အေသကိုရွင္
တဲ့စိတ္နဲ့ရႈ၊ ရွင္တဲ့စိတ္ထဲမွာ ဥာဏ္ပါတယ္။ အေသကို
အရွင္နဲ႕ ရႈပါမယ္။ အဲ့ဒါမွ ၀ိပႆနာ အစစ္ပါ။

အပ်က္ မပါပဲနဲ႕ စိတ္သက္သက္ကိုသာ ရႈေနရင္
၀ိပႆနာ အစစ္မဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္လည္း မျဖစ္နိုင္ဘူး။
ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ေနာက္က ရႈတဲ့စိတ္ေပၚတဲ့ အခ်ိန္မွာ
ေရွ႕ကစိတ္က ရွိမွ မရွိနိုင္ဘဲ။ ပ်က္သြားရျပီ။ ပ်က္သြားျပီးမွသာ
ေနာက္က စိတ္ ေပၚနိုင္ခြင့္ရတာကိုး။

စိတၱာနုပႆနာ=စိတ္ရႈတယ္ ဆိုတာ အေျပာကေတာ့
ေျပာခ်င္ေျပာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ အမွန္စင္စစ္ကေတာ့
 ကိုယ့္အေသကို အရွင္နဲ႕ရႈတာပါ။ဒါမွ အမွန္ဗ်။

၀ိပႆနာဆိုတာ ဘာပါလိမ့္။ အေသကိုအရွင္နဲ႕
ၾကည့္တာပါ။ အေသမေတြ႕ေသးလို႕ရွိရင္လည္း
အနိစၥမေတြ႕ေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္၀ိပႆနာဆိုတာ
အေသကို အရွင္နဲ႕ၾကည့္တာ။ စိတၱာနုပႆနာလား။
အေသကိုအရွင္နဲ႕ၾကည့္တာလား။ အေသကို အရွင္နဲ႕
ၾကည့္တာပါ။ ဒါမွ လမ္းမွန္က်တယ္။

ဒါျဖင့္ စိတ္ရႈရႈ ေ၀ဒနာ ရႈရႈ ရုပ္ရႈရႈ အပ်က္ကိုျမင္ေစရမယ္လို႕
ေျပာတာ၊ ဒါဟာ ဘုရားေဟာအေထာက္အထားရွိလို႕ေျပာတာ။

သမုဒယဓမၼာနုပႆီ၀ါ ၀ယဓမၼာနုပႆီ၀ါ စိတၱသၼိ ံ ၀ိဟရတိ-တဲ့။
မဟာသတိမ႒ာန္ ပါဠိေတာ္ၾကီးမွာပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား
ေဟာထားတာ။ သမုဒယ ဆိုတာ ျဖစ္တာ။ေမြးလာတာ။
၀ယ ဆိုတာ ပ်က္တာ။ ေသတာေပါ့။ အဲ့ဒီေမြးလာျပီးေသသြားလိုက္
ေမြးလာျပီး ေသသြားလိုက္ေတြကိုရႈရမွာ။ ဥာဏ္နဲ႕ရႈရမွာ။
ေျပာေနက် စကားလံုးနဲ႕ ေျပာရရင္ေတာ့ ျဖစ္လာျပီး
ပ်က္သြားလိုက္ ျဖစ္လာျပီးပ်က္သြားလိုက္ အတိုေကာက္
ျဖစ္-ပ်က္ ေပါ့။ အဲ့ဒါေတြကိုဥာဏ္နဲ႕ ရႈရမွာ။
မဟာသတိပ႒ာန္ ပါဠိေတာ္ၾကီးထဲမွာ ဘုရားရွင္
ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက အတိအလင္းေဟာထားတယ္။
သမုဒယ ၀ယ ေမြးလာျပီး ေသသြားတာကို ျမင္ေအာင္
ၾကည့္ရမယ္ ဆိုတာေလ။ အဲ့ဒီထိေအာင္သြားရမွာ။
အဲ့ဒီက်ေတာ့မွ ၀ိပႆနာျဖစ္တာ။ ခုေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
ခင္ဗ်ားတို႕က စာကိုေရွ႕ပိုင္းတြင္ပဲ ဖတ္ျပီး ေရွ႕ပိုင္းတြင္ပဲ
ေျပာေနၾကတာ။ ဒီေနာက္ပိုင္း သမုဒယဓမၼာနုပႆီ၀ါ-
၀ယဓမၼာနုပႆီ၀ါ ထိေအာင္ လာရမွာ။

ကဲ…. ၀ိပႆနာဆိုတာ အေသကို အရွင္နဲ႕ၾကည့္တာ
အရွင္ကိုအရွင္ခ်င္းၾကည့္လို႕ ျဖစ္မလား။
ေအး…ျမဲျမဲ မွတ္ထားၾက။

(မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တစ္ဘ၀ သာသနာ မွ)

*****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****

0 comment: