ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Saturday, February 27, 2016

ဓမ​ၼ အဓမၼကို ခြဲျခားဆင္ျခင္ရန္


တရားတစ္ပုဒ္ကိုဖတ္ရႈလိုက္ရသည့္အခါတိုင္း ေရးသားသူ၏
အေရးအသားတြင္လိုက္ပါလွ်က္ မွတ္သားျခင္းထက္ ျဖစ္နိုင္
မျဖစ္နိုင္ကိုဆင္ျခင္ျခင္းသည္ ဥာဏ္၏ လုပ္ငန္းတာ၀န္ျဖစ္သည္။


မ်ားေသာအားျဖင့္ စာတစ္ပုဒ္ကိုဖတ္ရႈေသာအခါ စာပါ အေၾကာင္း
အရာကိုဥာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္၍ စီစစ္မွတ္သားျခင္းထက္ ဆင္ျခင္
ျခင္းအရာ အားနည္းၾကသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။အေရးၾကီးဆံုးမွာ
ဘာသာေရးဆိုင္ရာ စာေပမ်ားသည္ ဓမၼ အဓမၼကို ခြဲျခားနားလည္ျခင္းမရွိပဲ
ေရးသားမွ်ေ၀ျခင္းႏွင့္ မွတ္သားျခင္းခံယူျခင္းတို႕သည္ တန္ဖိုးရွိျခင္းထက္
အႏ ၱရာယ္တြင္းသို႕ က်ေရာက္ရန္ လမ္းစကိုျဖစ္ေစပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က ဓမၼ အဓမၼကို သိေၾကာင္းတရား
တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါးစီေဟာၾကားခဲ့ေၾကာင္း ၀ိနည္းမဟာ၀ါ ပါဠိေတာ္တြင္
ေလ့လာဖတ္ရႈနိုင္ပါသည္။

ခိုက္ရန္ျငင္းခုန္မႈ ျဖစ္ၾကေသာ ေကာသမၺီ ရဟန္းတို႕အား အေၾကာင္းျပဳလွ်က္
ဓမၼ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါးႏွင့္ အဓမၼ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါးကို ဤသို႕ မိန္႕ေတာ္မူခဲ့သည္။

အဓမၼ၀တၳဳ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါး
(၁)တရား မဟုတ္သည္ကို တရားဟုျပျခင္း။
(၂)တရားကို တရားမဟုတ္ဟု ျပျခင္း။
(၃)၀ိနည္းမဟုတ္သည္ကို ၀ိနည္းဟုျပျခင္း။
(၄)၀ိနည္းကို၀ိနည္းမဟုတ္ဟု ျပျခင္း။
(၅)ျမတ္စြာဘုရားမေဟာအပ္ မေျပာအပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရားေဟာအပ္ေျပာအပ္၏ဟု ျပျခင္း။
(၆)ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ ေျပာအပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရားမေဟာအပ္ မေျပာအပ္ဟုျပျခင္း။
(၇)ျမတ္စြာဘုရားမေလ့က်က္အပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရားေလ့က်က္အပ္၏ဟု ျပျခင္း။
(၈)ျမတ္စြာဘုရားေလ့က်က္အပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရားမေလ့က်က္အပ္ဟု ျပျခင္း။
(၉)ျမတ္စြာဘုရား မပညတ္အပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရား ပညတ္အပ္၏ဟုျပျခင္း။
(၁၀)ျမတ္စြာဘုရား ပညတ္အပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရား မပညတ္အပ္ဟုျပျခင္း.။
(၁၁)အာပတ္မသင့္သည္ကို အာပတ္သင့္၏ဟုျပျခင္း။
(၁၂)အာပတ္သင့္သည္ကို အာပတ္မသင့္၏ ဟုျပျခင္း။
(၁၃)ေပါ့ေသာအာပတ္ကို ေလးေသာ အာပတ္ဟုျပျခင္း။
(၁၄)ေလးေသာ အာပတ္ကို ေပါ့ေသာအာပတ္ဟုျပျခင္း။
(၁၅)အၾကြင္းရွိေသာအာပတ္ကို အၾကြင္းမရွိေသာ အာပတ္ဟုျပျခင္း။
(၁၆) အၾကြင္းမရွိေသာ အာပတ္ကို အၾကြင္းရွိေသာ အာပတ္ဟု ျပျခင္း။.
(၁၇)ရုန္႕ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ အာပတ္ကို
မရုန္႕ရင္း မၾကမ္းတမ္းေသာ အာပတ္ဟုျပျခင္း။
(၁ဂ) မရုန္႕ရင္းမၾကမ္းတမ္းေသာ အာပတ္ကို
ရုန္႕ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ အာပတ္ဟု ျပျခင္း.။
ဤ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါးေသာ အေၾကာင္း ၀တၳဳတို႕ျဖင့္ အဓမၼ၀ါဒီ
ပုဂၢိဳလ္ကို သိရမည္။

ဓမၼ၀တၳဳ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါး
(၁)တရားမဟုတ္သည္ကို တရားမဟုတ္ဟုျပ၏။
(၂)တရားဟုတ္သည္ကို တရားဟုတ္၏ဟု ျပ၏။
(၃)၀ိနည္းမဟုတ္သည္ကို ၀ိနည္းမဟုတ္ဟုျပ၏။
(၄)၀ိနည္းဟုတ္သည္ကို ၀ိနည္းဟုတ္၏ဟု ျပ၏။
(၅)ျမတ္စြာဘုရား မေဟာအပ္ မေျပာအပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရားမေဟာအပ္ မေျပာအပ္ဟုျပ၏
(၆)ျမတ္စြာဘုရားေဟာအပ္ ေျပာအပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရားေဟာအပ္ ေျပာအပ္၏ ဟု ျပ၏။
(၇)ျမတ္စြာဘုရားမေလ့က်က္အပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရားမေလ့က်က္အပ္ဟုျပ၏။
(၈)ျမတ္စြာဘုရားေလ့က်က္အပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရားေလ့က်က္အပ္၏ဟု ျပ၏။
(၉)ျမတ္စြာဘုရားမပညတ္အပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရား မပညတ္အပ္ဟုျပ၏။
(၁၀)ျမတ္စြာဘုရား ပညတ္အပ္သည္ကို
ျမတ္စြာဘုရား ပညတ္အပ္၏ ဟု ျပ၏။
(၁၁)အာပတ္ မသင့္သည္ကို အာပတ္ မသင့္ဟုျပ၏။
(၁၂)အာပတ္ သင့္သည္ကို အာပတ္သင့္၏ဟုျပ၏။
(၁၃) ေပါ့ေသာ အာပတ္ကို ေပါ့ေသာ အာပတ္ဟု ျပ၏။
(၁၄)ေလးေသာ အာပတ္ကို ေလးေသာအာပတ္ဟု ျပ၏။
(၁၅)အၾကြင္းရွိေသာ အာပတ္ကို အၾကြင္းရွိေသာ အာပတ္ဟုျပ၏။
(၁၆)အၾကြင္းမရွိေသာ အာပတ္ကို အၾကြင္းမရွိေသာ အာပတ္ဟုျပ၏။
(၁၇)ရုန္႕ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ အာပတ္ကို ရုန္႕ရင္းၾကမ္းတမ္း ေသာ
အာပတ္ဟု ျပ၏။
(၁၈)မရုန္႕ရင္းမၾကမ္းတမ္းေသာ အာပတ္ကို မရုန္႕ရင္း မၾကမ္းတမ္း
ေသာ အာပတ္ဟု ျပ၏။
ဤ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါးေသာ အေၾကာင္း၀တၳဳတို႕ျဖင့္ ဓမၼ၀ါဒီ ပုဂၢိဳလ္ကို
သိရမည္ ဟု ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ေဟာၾကားေတာ္မူေလ၏။

ဤ အေၾကာင္း၀တၳဳ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါးတို႕တြင္ သုတၱန္နည္းအားျဖင့္
ကုသိုလ္ကမၼပထ ဆယ္ပါးတို႕သည္ ဓမၼမည္၏။ အကုသိုလ္ ကမၼပထ
ဆယ္ပါးတို႕သည္ အဓမၼမည္၏။

ေဖၚျပပါ  အဓမၼတရားအစုတို႕အနက္ တစုစုကိုယူ၍ ဓမၼဟု ျပၾက
ေျပာၾကကုန္အံ့။ ငါတို႕အဖို႕ရာ ဆရာ၏ အမ်ိဳးကိုမွီ၍ အထက္တန္းက်
ျခင္းျဖစ္မည့္အျပင္ ငါတို႕ကိုယ္တိုင္လည္း ေလာက၌ထင္ရွားၾကေပလိမ့္
မည္ဟု တိုင္ပင္ ညီညြတ္ကာဤကား ဓမၼတည္းဟု ေျပာဆိုလွ်င္
တရားမဟုတ္သည္ကို တရားဟုတ္၏ဟု ျပသသည္မည္ကုန္၏။

ထို႕အတူ ၀ိနည္း ပရိယာယ္အားျဖင့္ ဟုတ္မွန္ေသာ ၀တၳဳျဖင့္
ေစာဒနာျပဳ၍ ေအာက္ေမ့ေစ၍ ၀န္ခံသည့္အတိုင္း ျပဳအပ္ေသာ
ကံသည္ ဓမၼကံ မည္၏။ မဟုတ္ မမွန္ေသာ ၀တၳဳျဖင့္ ေစာလည္း
မေစာဒနာပဲ ေအာက္ေမ့လည္း မေအာက္ေမ့ေစပဲ ၀န္ခံခ်က္ မရရွိပဲ
ျပဳအပ္ေသာ ကံသည္ အဓမၼကံမည္၏။

ဤသို႕လွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က ဓမၼ အဓမၼ ကို
ခြဲျခား၍ မိန္႕ေတာ္မူခဲ့၏။ (အက်ယ္ကို သိလိုက ၀ိနည္းစူဠ၀ါ အ႒
ကထာ သံဃေဘဒကကၡႏၶက တြင္ဖတ္ရႈေတာ္မူၾကပါကုန္)။

ယခုေခတ္အခါ၌ စာအုပ္စာေပေပါင္းမ်ားစြာထြက္ရွိလာသည္ျဖစ္ရာ
ပိဋကတ္ေတာ္ႏွင့္တိုက္ဆိုင္လွ်က္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူ
ျခင္း ရွိမရွိကို ရွာေဖြမႈ မျပဳပဲ မိမိတို႕ အေတြးအျမင္ အယူအဆကို
အေလးထားလွ်က္ သာမာန္အသိဥာဏ္မ်ားကို အမႈးျပဳကာ
ေရွ႕စကား ေနာက္စကားမညီပဲ စိတ္ထင္ရာေရးသားၾကသည္ကို
ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။ ေရွ႕စကားေနာက္စကားမညီေသာ္လည္း
စာေပစီစစ္ေရး စာတည္းတာ၀န္ယူသူတို႕က မိမိတို႕ ဥာဏ္မွီသမွ်
ႏွင့္တိုက္ဆိုင္လွ်က္ စိစစ္ျဖန္႕ေ၀ၾကေသာအခါ အမွားကိုပင္ အမွန္
ထင္၍ က်ယ္ျပန္႕စြာ ထြန္းကားလာေနသည္ကိုေတြ႕ရျပန္သည္။

စာတစ္ပုဒ္ကိုဖတ္ေသာအခါ စာဖတ္သူအမ်ားစုသည္ ဥာဏသမၸယုတ္ျဖင့္
ဖတ္ရႈျခင္းထက္ ဥာဏ၀ိပၸယုတ္ျဖင့္ဖတ္ရႈၾကသည္မွာ ပုိမ်ားပါသည္။
စာ၌ပါ၀င္သည့္အေၾကာင္းအရာကိုေသခ်ာ စိစစ္၍ ေတာ္မေတာ္ သင့္မသင့္
ခ်င့္ခ်ိန္ျခင္းထက္ ဖတ္ေကာင္းေအာင္ စီေလ်ာ္ေအာင္ေရးသားျခင္းကိုပင္
ပညာရွိဟု ယံုစားကာ မွတ္သားလိုက္နာၾကေလသည္။ သို႕ေၾကာင့္လည္း
မွားမမွား  မွန္မမွန္ကို မေ၀ခြဲနိုင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ဘာသာတရားနွင့္ဆိုင္ေသာ စာအုပ္စာေပမွန္သမွ် ကို လြယ္လင့္တကူ
ယံုၾကည္ၾကျခင္းထက္ ပိဋကတ္စာေပႏွင့္တိုက္ဆိုင္ျပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ျခင္း
သည္သာ အမွန္ကန္ဆံုးျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ ရဟႏ ၱာပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ား
မိန္႕ၾကားခ်က္ကို မွတ္တမ္းျပဳစုထားသည့္ စာအုပ္စာေပသည္သာ
အမွားကင္းသည့္စာေပမ်ားျဖစ္သည္။ ေအာက္မဂ္ အရိယာ
မ်ားျဖစ္ေသာ အနာဂါမ္မွစ၍ သကဒါဂါမ္ ေသာတာပန္ အရိယာမ်ားႏွင့္
ပုထုဇဥ္တို႕ေရးသားေသာ ေျပာၾကားေသာ စာမ်ား စကားမ်ားသည္
အမွား မကင္းနိုင္ၾကေသးေခ်။ အရိယာမ်ားျဖစ္ၾကေသာ္လည္း
ေအာက္မဂ္ အရိယာမ်ားသည္ ေမာဟမူစိတ္ ရွိေနၾကေသးသျဖင့္
အမွန္ကို သိျမင္ ဆံုးျဖတ္ ေတြးေတာၾကံဆနိုင္စြမ္းကား မျပည့္စံုၾကေသး။
အေသကၡပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္သာ ေမာဟမူစိတ္အၾကြင္းမရွိ၊ ပယ္သတ္ျပီး
ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သစၥာတရားနယ္ပယ္တြင္ အမွားမရွိနိုင္ေတာ့ေခ်။
ေသကၡပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ပင္ ေမာဟမူစိတ္ ျဖစ္ေပၚနိုင္ျပီး သညာ၀ိပလႅာသႏွင့္
စိတၱ၀ိပလႅာသ တရားမ်ားေၾကာင့္ အမွတ္မွား အၾကံအစည္မွား
ျဖစ္နိုင္ၾကေသးသျဖင့္ အမွားမကင္းၾကေသးသူမ်ားျဖစ္သည္။

ထို႕ေၾကာင့္စာေပေရးသားသူမ်ားသည္ ပိဋကတ္ေတာ္ကို မွီးျငမ္းျပီး
ျပဳစုေရးသားျခင္းျဖစ္နိုင္သကဲ့သို႕ အခ်ိဳ႕စာေပမ်ားသည္ မိမိတို႕၏
အေတြးအျမင္ အယူအဆမ်ားကိုထည့္သြင္းေဖၚျပျခင္းမ်ားျဖစ္သျဖင့္
ယံုၾကည္မႈလြန္ကဲပါက မဂ္တား ဖိုလ္တားျဖစ္နိုင္သည္ကို သတိခ်ပ္
သင့္ပါသည္။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က ေဟာေတာ္မူျခင္းမရွိ
ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားကို မိမိတို႕ ဥာဏ္မွ်ေလာက္ျဖင့္ ထင္ေယာင္
ထင္မွားျပဳကာ ေရးသားျပဳစုသူမ်ားေၾကာင့္ အသိမွားအမွတ္မွား၍
မဂ္တား ဖိုလ္တား လမ္းေၾကာင္းမွားကာ သာသနာေတာ္နွင့္ၾကံဳ
ပါလွ်က္ နိဗၺာန္နွင့္ေ၀းသြားနိုင္သည္။ စာေပ ၏ အဆိပ္ေၾကာင့္
သူေတာ္ေကာင္းကိုလည္း ျပစ္မွားမိနိုင္၏။ ဤသို႕ေသာအခ်က္
လကၡဏာမ်ားသည္ သူေတာ္ေကာင္းလကၡဏာ မဟုတ္ဟု မိမိ၏
ဆရာက ဆိုသျဖင့္၎။ နာမည္ၾကီးသည့္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးဦးက
ဆိုသျဖင့္၎  မယူအပ္၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က မိန္႕ေတာ္မူျခင္း
မရွိပဲ ယံုၾကည္မိသည္ရွိေသာ္ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းကို ျပစ္
မွားမိသည္ရွိေသာ္ မဂ္တားဖိုလ္တား အရိယူပ၀ါဒႏ ၱရာယ္သည္
အမွန္တကယ္ပင္ သင့္ေရာက္ေပလိမ့္မည္။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး
ပင္ မိစ ၦာဒိ႒ိ အယူ၀ါဒထက္ မဂ္တားဖိုလ္တား အႏ ၱရာယ္သင့္ေရာက္
ျခင္းက ပို၍ေၾကာက္စရာေကာင္းေၾကာင္း ဆံုးမေတာ္မူထား၏။
မိစ ၦာဒိ႒ိသည္ သမာဒိ႒ိျဖစ္လွ်က္ နိဗၺာန္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳနိုင္ေသး၏။
အရိယာကို စြပ္စြဲမိေသာသူသည္ မဂ္တား ဖိုလ္တား အႏ ၱရာယ္
သင့္ေရာက္သျဖင့္ သမာဒိ႒ိျဖစ္ေသာ္ မဂ္ဖိုလ္ကိုမရနိုင္ေတာ့ေခ်။

ထို႕ေၾကာင့္ ေသာတာပန္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း သီလ အရာ၌
အပါယ္လားေရာက္နိုင္သည့္သီလကိုသာ လံုျခံဳမႈရွိေသးသည္။
ကုသိုလ္အမႈတို႕တြင္ ဥာဏသမၸယုတ္ ျဖစ္သကဲ့သို႕
ဥာဏ၀ိပၸယုတ္ႏွင့္လည္းျဖစ္ေသး၏။ အကုသိုလ္စိတ္မ်ားတြင္
ေလာဘမူစိတ္ ေလးပါး။ ေဒါသမူစိတ္ ႏွစ္ပါး ႏွင့္။ ေမာဟမူ
ဥဒစၦ စိတ္တို႕ ၾကြင္းက်န္ေသး၏။ကုသိုလ္စိတ္၌ပင္ ဥာဏ္ႏွင့္ အျမဲမယွဥ္၊
ဥာဏ္မယွဥ္ေသာအခါ ေမာဟမူစိတ္ကၾကီးစိုးလွ်က္ အမွားကိုလည္း
ျပဳနိုင္ေသး၏။ အမွားျမင္ အမွားေတြးျဖင့္ လြန္က်ဴးမႈရွိေသး၏။
ထို႕ေၾကာင့္ စာတစ္ပုဒ္ကိုဖတ္ေသာအခါ ေရွ႕ေနာက္ညီညြတ္မႈ
ရွိမရွိကို ဥာဏ္ႏွင့္ယွဥ္၍လည္း စိစစ္သင့္၏။ ဥာဏ္မမွီသည္မ်ားလည္း
ရွိေနမည္သာ။ မိမိထက္ သိသူ နားလည္သူကိုေမးျမန္းစူးစမ္းျခင္းကို
ျပဳရာ၏။

သို႕မဟုတ္ပါက အဓမၼကို ဓမၼဟုထင္လွ်က္ ယံုၾကည္မိသည္ရွိေသာ္
သံသရာ၀ယ္ အရံႈးၾကီးရံႈးေပလိမ့္မည္။ မိမိ တို႕၏ အေတြးအျမင္
အယူအဆတို႕ျဖင့္ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းတို႕၏ လကၡဏာကို
ေတြးျမင္ယူဆလွ်က္ ျပစ္မွားေစာ္ကားျခင္းမ်ား စြပ္စြဲေျပာဆိုျခင္းမ်ား
မျပဳမိေစရန္ မေျပာမိေစရန္ အေရးၾကီးလွေပသည္။

အရိယာတို႕၏ မဂ္ဥာဏ္သည္ပင္ တဆင့္ထက္တဆင့္ မတူညီၾကေပ။
ေသာတာပန္အရိယာထက္ သကဒါဂါမ္ အရိယာက ဥာဏ္အျမင္
ပို၍ စင္ၾကယ္၏။ စိတၱလဟုတာ ကာယလဟုတာ အားျဖင့္လည္း
ပို၍ေပါ့ပါး၏။ ေသာတာပန္ ပုဂၢိဳလ္တြင္ရွိေသာ သညာ၀ိပလႅာသတရား
ႏွင့္ စိတၱ၀ိပလႅာသ တရားမ်ားထက္ သကဒါဂါမ္ အရိယာတြင္ပို၍ပါးလ်ားေစ
ျပီးလည္းျဖစ္၏။ မဂ္ဥာဏ္သည္ တတန္းတစားတည္းျဖစ္မေန။
ပထမ မဂ္ထက္ ဒုတိယမဂ္က  ကိေလသာကို ပို၍
ပိုင္းျခားသိျမင္လွ်က္ စင္ၾကယ္ျခင္းသည္ျဖစ္၏။ ခႏၶာ၏ သေဘာ
ကို ပို၍ သိျမင္ ေစာက္ေရွာက္နိုင္၏။မဂ္အဆင့္ဆင့္သည္ ပို၍ ပို၍
အျမင္စင္ၾကယ္ျခင္းသို႕ေရာက္ရွိသည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း
အထက္မဂ္ အရိယာကို ေအာက္မဂ္ အရိယာသည္ မသိနိုင္ျခင္း
ျဖစ္သည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ နုတ္ေတာ္မွ မိန္႔ေတာ္မူေသာ တရားမ်ားသည္
ပိဋကတ္သံုးပံု ပါဠိေတာ္မ်ားျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕စာေပမ်ားသည္
အ႒ကထာ ဆရာမ်ား၏ အဓိပါၸယ္ဖြင့္ဆိုရွင္းလင္းထားသည့္
အ႒ကထာ စာအုပ္မ်ားလည္းရွိသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဓမၼ အဓမၼကို
စစ္ေဆးၾကည့္ရႈလိုပါက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး
ကိုယ္တိုင္ မိန္႕ေတာ္မူထားသည့္ ပိဋကတ္သံုးပံု ပါဠိေတာ္မ်ား
ကို တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးရန္လိုအပ္ပါသည္။ မသဲကြဲေသာ စာေပမ်ား
မရွင္းလင္းေသာစာေပမ်ား အျငင္းပြားမႈျဖစ္ေပၚေသာ စာေပမ်ား
မွန္သမွ်ကို ပါဠိေတာ္မွ ရွာေဖြလွ်က္ စစ္ေဆးမွသာ အမွန္
သိနိုင္ေပလိမ့္မည္။ မိမိ၏ ဆရာက ဆိုသျဖင့္လည္း အမွန္ဟု
မယူနိုင္ေသး။ နာမည္ၾကီးသူ တစ္ဦးဦးမွ ေျပာသျဖင့္လည္း
အမွန္ဟု မယူနိုင္ေသးေၾကာင္း သိေစအပ္ပါသည္။

ဓမၼကို ဓမၼႏွင့္ေလ်ာ္ညီစြာေရးသားျခင္း မွတ္သားျခင္းျပဳနိုင္
ၾကရန္ႏွင့္ ဓမၼဟုဆိုလွ်က္ အဓမၼတရားမ်ား မၾကီးစိုးေရးကို
ေရွ႕ရႈလွ်က္ ဆင္ျခင္ၾကေစလိုပါသည္။



*****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****

0 comment: