ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Monday, August 22, 2016

မွားေသာ အယူ အစြဲ ကင္းပါေစ


တဏွာ၊ မာန ၊ ဒိ႒ိမွာ  ဒိ႒ိက ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးပါပဲ။
ငါ့သား ငါ့မယား လင္သား စသျဖင့္စြဲယူျခင္းဟာ သကၠာယဒိ႒ိေတြပါ။
 
ျဗဟၼာေတြဟာ ဘ၀တဏွာနဲ႕ သမထ အားေကာင္းလို႕
ဘံုဘ၀ အျမင့္ကိုေရာက္ၾကရတာ။ သို႕ေသာ္ ဒိ႒ိ မပယ္ရေသးတဲ့အတြက္
လူဘ၀ နတ္ဘ၀ အပါယ္ဘ၀ေတြျပန္ေရာက္ရတယ္။ဒိ႒ိဟာ
အပါယ္ကိုဆြဲခ်တဲ့ သတိၱမ်ိဳးေစ့ျဖစ္ပါတယ္။ ဒိ႒ိကိုပယ္သတ္ထားရင္
အပါယ္ေရာက္စရာမလိုေတာ့ဘူး။ ေလာကီစ်ာန္ရထားတဲ့  ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာ
မိမိရထားတဲ့ ေလာကီစ်ာန္ သမာပတ္အေပၚမွာ သာယာႏွစ္ေမ်ာျပီး
ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။ တဏွာနဲ့ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ အဲ့ဒီလို တဏွာနဲ႕
ေပ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါဆိုတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိက အနုသယအေနနဲ႕ပဲ
ကိန္းေနပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ အယူတစ္ခုအေနနဲ႕ ၀ီတကၠမ မျဖစ္ပါဘူး။
တဏွာအရွိန္ေလးနဲ႕ ေလာကီစ်ာန္မွာေပ်ာ္ျပီး ျဗဟၼာျဖစ္သြားတာပါ။
အနုသယကိေလသာအေနနဲ႕ ကိန္းေနတဲ့ ဒိ႒ိကိုေတာ့ မပါယ္ရ
မသတ္ရေသးပါဘူး။ သမထကုသိုလ္အရွိန္ေလးကုန္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ
မပယ္မသတ္ရေသးတဲ့ ဒိ႒ိက ဆြဲခ်ျခင္းကိုခံၾကရပါေတာ့တယ္။

ဒါေၾကာင့္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို
အဓိကထားျပီး တတ္ေအာင္သင္ေပးခဲ့တာ။ အပါယ္လြတ္ေစခ်င္လို႕ပဲ။
လူမွာ ဒြိဟိတ္ ဆိုတဲ့ လူသာမာန္နဲ႕ တိဟိတ္ဆိုတဲ့ ပညာဟိတ္ပါတဲ့
လူ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ တိဟိတ္က ၀ိပႆနာ အလုပ္လုပ္ရင္ ေသာတာပန္
တည္ျပီး အရိယာျဖစ္နိုင္တယ္။ အပါယ္လြတ္တယ္။ ဒိြဟိတ္က်ေတာ့
ပညာဟိတ္အားနည္းလို႕ ၀ိပႆနာအလုပ္လုပ္လည္း အရိယာမျဖစ္နိုင္ဘူး။
အပါယ္လြတ္ဖို႕ မလြယ္ဘူး။ ေသခါနီးမွာ အကုသိုလ္ေဇာနဲ႕
စုတိစိတ္က်သြားရင္ အပါယ္ခႏၶာပဲ ရေတာ့မွာ။အရိယာလို စိတ္ခ်လို႕
ရတဲ့ ခႏၶာပိုင္ရွင္ေတြမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ပုဂၢိဳလ္တိုင္းကိုေနာက္ဘ၀
အပါယ္ကလြတ္ေအာင္ကယ္ဖို႕ဆိုတာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို သိနားလည္မွ
ေသခ်ာေပါက္စိတ္ခ်ရမွာျဖစ္လို႕ ေမတၱာေရွ႕ထားျပီး လမ္းညႊန္
ေတာ္မူခဲ့တာပဲ ျဖစ္တယ္။

ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နားလည္တာနဲ႕ အပါယ္လြတ္တယ္လို႕ ဘာေၾကာင့္ေျပာနိုင္
တာလဲဆိုေတာ့။ ၀ိသုဒၶိမဂ္(၇)ပါးမွာ ကခၤါ၀ိတရဏ ၀ိသုဒၶိ အဆင့္ကို
ေရာက္သြားတဲ့သူဟာ စူဠေသာတာပန္လို႕ သတ္မွတ္ထားၾကပါတယ္။
အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ အက်ိဳးတရားျဖစ္တာပါလားလို႕ သိတဲ့ ဥာဏ္သည္
ေသာတာပန္တို႕ သိတဲ့အသိပါ။ ကခၤါ၀ိတရဏ ၀ိသုဒၶိျဖစ္တယ္ဆိုတာ
နာမ္နဲ႕ရုပ္တို႕ဟာ အေၾကာင္းတရားရွိခဲ့လို႕ အက်ိဳးျဖစ္လာတယ္ဆိုတာ
သိသြားမွ ျဖစ္တာ။ကခၤါ၀ိတရဏ ၀ိသုဒၶိ မေရာက္ခင္မွာ ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိ အရင္ျဖစ္တယ္။
ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိအဆင့္မွာ ငါဆိုတာမရွိဘူး။ နာမ္နဲ႕ရုပ္ပဲရွိတယ္ဆိုတာကို
သိနားလည္ျခင္းဟာ ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိျဖစ္ျခင္းပါပဲ။ ဒီေတာ့
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက သီလ၀ိသုဒၶိနဲ႕ စိတၱ၀ိသုဒၶႏွစ္ပါး
ထက္ ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶ နဲ႕ ကခၤါ၀ိတရဏ၀ိသုဒၶိကို အရင္စလို က်င့္သံုးခိုင္း
လိုက္တာပဲ။ သီလ၀ိသုဒၶိ ၊ စိတၱ၀ိသုဒၶိ စသျဖင့္ သူ႕အဆင့္အတိုင္းသြားရင္
စိတၱ၀ိသုဒၶိျဖစ္လာတဲ့အခါ  ဒါကေတာ့နာမ္ပဲ  ဒါကေတာ့ ရုပ္ပဲလို႕
ဥာဏ္မွာထင္ျမင္လာပါတယ္။အဲ့ဒီလို သမာဓိအားေကာင္းလို႕
စိတၱ၀ိသုဒၶိျဖစ္လာမွ ရုပ္ပါလား နာမ္ပါလားလို႕ သိျခင္းထက္
ဆရာသမားကိုယ္တိုင္က ဒီသေဘာေလးကို ရုပ္သေဘာလို႕ေခၚတယ္။
ဒီသေဘာေလးကို နာမ္သေဘာလို႕ေခၚတယ္လို႕ သင္ၾကားေပးလိုက္
ျခင္းအားျဖင့္ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္ဟာ သီလ သမာဓိေတြ မျပည့္စံုခင္ကတည္းက
နာမ္ နဲ႕ ရုပ္ကို ပိုင္းျခားသိျမင္ ၾကိဳတင္ျပီးဆင္ျခင္ထားလို႕ရပါတယ္။
ဒါက မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ အထြတ္အျမတ္ထားတဲ့
ဆႏၵျဖစ္ပါတယ္။

ပဥၥဂၢဇနီးေမာင္ႏွံတို႔ဟာ ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္ လူ႕ဘ၀ကို
ရပါလ်က္နဲ႕ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားပြဲကို မသြားနိုင္ေလာက္ေအာင္
ဆင္းရဲၾကပါတယ္။ တရားနာပရိတ္သတ္က တရားပြဲက အျပန္မွာ
ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူတဲ့ တရားကို အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္
ေဆြးေႏြးရင္းေျပာဆိုၾကတာကို ၾကားရျပီး ဘုရားအေပၚ ယံုၾကည္ျခင္း
ဆိုတဲ့ သဒၶါတရားက ေစာင့္ေရွာက္လိုက္လို႕ လူဘ၀ နတ္ဘ၀
စံုခ်ည္ ဆန္ခ်ည္ က်င္လည္ခဲ့တာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္
ပြင့္ထြန္းေတာ္မူတဲ့အခ်ိန္အထိ အပါယ္ခႏၶာရျခင္းက လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။
တရားပြဲျပန္ပရိတ္သတ္မ်ားက ဘုရားရွင္က ေျပာတယ္
သူဆိုတာ မရွိဘူး ငါဆိုတာ မရွိဘူး။ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါမရွိဘူး။
ေယာက်္ား မိန္းမ မရွိဘူး။ နာမ္နဲ႕ ရုပ္ပဲ ရွိတယ္တဲ့။ လို႕  ဒီလိုေလး
ေျပာလိုက္တဲ့အသံကို ဇနီး ျဖစ္သူက ၾကားျပီး ေယာက္်ားျဖစ္သူကို
ျပန္ေျပာျပေတာ့ ဘုရားကေျပာတာပဲကြာ ဟုတ္မွာေပါ့လို႕
ယံုၾကည္လိုက္တာေလးနဲ႕ အပါယ္ကလြတ္ေျမာက္ခဲ့ျခင္းကို
ေထာက္ရႈျခင္းအားျဖင့္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက
ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါတိုင္းတရားနာတဲ့သူတိုင္းကို အပါယ္လြတ္ေအာင္
ကယ္တင္ေတာ္မူခဲ့ျခင္းျဖစ္တယ္လို႕ အၾကြင္းမဲ့ယံုၾကည္ပါတယ္။

ပုထုဇဥ္မွန္ရင္ ယထာဘူတဥာဏ္ကိုလည္းမရထားေသးေတာ့
ပညာဟိတ္ အားနည္းသူလည္းျဖစ္တယ္ဆိုရင္ အမွန္ကိုအမွန္လို႕
မဆံုးျဖတ္တတ္ဘူး။ နာမည္ၾကီးတဲ့သူေတြ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ခင္တဲ့သူေတြ
ကိုယ့္ထက္ ရာထူးအာဏာၾကီးတဲ့သူေတြေျပာတဲ့ေနာက္ကိုပဲ
လိုက္တတ္တဲ့သေဘာမွာရွိတယ္။ အဲ့ဒီလိုသေဘာမ်ိဳးရွိတတ္တဲ့
ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာကိုမဆင္ျခင္တတ္ေသးတဲ့ ပုထုဇဥ္ တို႕မွာ
ဘယ္ေလာက္ပဲ သီလေစာင့္ထိန္းတယ္လို႕ေျပာေျပာ
အဂတိေလးပါးကို လိုက္စားမိတတ္ၾကတဲ့အတြက္ သီလစင္ၾကယ္သူ
မျဖစ္နိုင္ၾကေသးဘူး။ဒါေၾကာင့္လည္း ပုထုဇဥ္တစ္ေယာက္ရဲ႕
သီလေစာင့္ထိန္းမႈဟာ  မဂ္နဲ႕ ပါယ္သတ္ထားတဲ့အရိယာတို႕ရဲ႕
သီလစင္ၾကယ္မႈကိုမမွီနိုင္တာ။ သီလေစာင့္ထိန္းတယ္လို႕
ဘယ္လိုပဲဆိုဆို ပုထုဇဥ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဆႏၵာဂတိဆိုတဲ့
ခ်စ္ခင္သူအတြက္ ဘက္လိုက္ျခင္းေတြရွိမယ္။ ေဒါသာဂတိ
ဆိုတဲ့ မုန္းတဲ့သူကို နစ္နာေအာင္ ဘက္လိုက္မိတာလည္းရွိမယ္။
ဘယာဂတိဆိုတဲ့ အႏ ၱရာယ္ျဖစ္မွာစိုးရိမ္ျပီး မိမိကိုယ္ကို အႏ ၱရာယ္
ကင္းေအာင္လို႕ ဘက္လိုက္ေျပာမိတာလည္းရွိမယ္။ ေမာဟာဂတိ
ဆိုတဲ့  ဘာမွန္း ညာမွန္းမသိပဲ ဘက္လိုက္မိတာလည္းရွိမယ္။
ဒီလိုဘက္လိုက္မိျခင္းဟာ မဟုတ္မမွန္ေျပာဆို လုပ္ကိုင္ က်င့္သံုး
ျခင္းပဲျဖစ္တယ္။ မဟုတ္မမွန္ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္က်င့္သံုးတယ္ဆို မွေတာ့
သီလရွိတဲ့သူ ျဖစ္နိုင္ပါအံုးမလား။ ပုထုဇဥ္တို႕ရဲ႕ သီလ ဟာ
စိတ္မခ်ရဘူး.။ေသခ်ာေပါက္ မလံုျခံဳေသးဘူး။ အရိယာတို႕ကေတာ့
သမုေစ ၦဒပဟာန္နဲ႕ သီလလံုျခံဳသြားျပီးျဖစ္ပါတယ္။

သီလ၀ိသုဒၶိ နဲ႕ စိတၱ၀ိသုဒၶိ ႏွစ္ပါးက အပါယ္လြတ္ဖို႕ စိတ္မခ်ရတဲ့
အတြက္ ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိနဲ႕ ကခၤါ၀ိတရဏ၀ိသုဒၶျဖစ္ေအာင္ မိုးကုတ္
ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက သင္ေပးလိုက္တာ။ အပါယ္လြတ္တရား။
အင္မတန္မွ ေက်းဇူးမ်ားပါတယ္။ နာမ္နဲ႕ရုပ္ပဲရွိတယ္လို႕ သိေတာ့
ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိျဖစ္ျပီး  ငါဆိုတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိ စင္သြားတယ္။
အေၾကာင္းအက်ိဳးပဲ ရွိတယ္ဆိုတာသိေတာ့ ကခၤါ၀ိတရဏ၀ိသုဒၶိ
ျဖစ္ျပီး မျမဲတဲ့သေဘာ  အစားထိုးတဲ့ သေဘာေလးေတြသိနားလည္
လာတယ္။ မျမဲတဲ့သေဘာကိုသိေတာ့ ျမဲတယ္လို႕ယူဆတဲ့
သႆတဒိ႒ိစင္တယ္။အစားထိုးတဲ့သေဘာေလးကိုသိေတာ့
ေသရင္ျပတ္တယ္လို႕ ယူဆတဲ့ ဥေစ ၦဒ ဒိ႒ိစင္တယ္။
ဒီလိုဒိ႒ိသံုးပါးလံုး အသိမွာစင္ၾကယ္သြားတဲ့အတြက္အရင္ဘ၀
ဆိုတာ ရွိသလား ။ ေနာက္ဘ၀ဆိုတာ ရွိသလားဆိုတဲ့
သံသယအေတြးေတြ ၀င္စရာ မလိုေတာ့ဘူး။
 ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို သင္ၾကားခြင့္ရလို႕ နားလည္
သေဘာေပါက္လိုက္ျခင္းဟာ ဒိ႒ိနဲ႕ ၀ိစိကိစ ၦာကို သညာသိနဲ႕
ပယ္သတ္ပစ္လိုက္တာပဲ။ ကိုယ္တိုင္က မိမိခႏၶာကို သတိနဲ႕
ေစာင့္ၾကည့္လို႕  ဒါက နာမ္ရဲ႕ သေဘာေလး။ ဒါကေတာ့
ရုပ္ရဲ႕သေဘာေလးဆိုတာကိုသာ မိမိဥာဏ္အျမင္နဲ႕ ရႈမွတ္
သိရွိနိုင္ရင္ ၀ိဥာဏ္သိနဲ့ ပယ္သတ္လိုက္တာပဲ။၀ိဥာဏ္သိနဲ႕သာ
ပယ္သတ္နိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ပိုျပီး ေသခ်ာျပီ  ေနာက္ဘ၀ အပါယ္လား
စရာကို အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး။ ၾကီးမားတဲ့အကုသိုလ္ဆိုးေတြ
မရွိရင္ ေသခ်ာျပီးသားပါပဲ။ ဒီထက္ပိုျပီး အာစိဏၰကံနဲ႕၀ိပႆနာအလုပ္ကို
ၾကိဳးစားအားထုတ္သြားမယ္ဆိုရင္ လက္ရွိဘ၀မွာ ေသာတာပန္
မတည္လည္း ေနာက္ဘ၀ နတ္ျပည္မွာ ေသာတာပန္ အရိယာ
သူေတာ္ေကာင္းၾကီးျဖစ္ကိုျဖစ္ျပီ။

ဒီအဆင့္ႏွစ္ဆင့္ျဖစ္တဲ့ ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိနဲ႕ ကခၤါ၀ိတရဏ၀ိသုဒၶိ ႏွစ္ပါးဟာ
၀ိပႆနာ အဆင့္ကိုမေရာက္ေသးပါဘူး။ ၀ိပႆနာအားထုတ္တာ မပါေသးဘူး။
ခႏၶာငါးပါး လို႕ေခၚတဲ့ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးကို သေဘာတရားေလးသိရံုပဲရွိပါေသးတယ္။
ခႏၶာရဲ႕ သေဘာ အမွန္တရားေတြကို သိထားရံုမွ်ပဲရွိပါေသးတယ္။
ခႏၶာငါးပါးကို လကၡဏာေရး သံုးပါးနဲ႕ ရႈမွတ္တဲ့အဆင့္ကို မေရာက္ေသးဘူး။
နာမ္ဆိုတာ ဒါ  ရုပ္ဆိုတာ ဒါ ။ နာမ္နဲ႕ ရုပ္ဆိုတာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္
ေနတာ။  ဒီလိုေလး သိရံုပဲ ရွိေသးတယ္။ ၀ိပႆနာပညာကိုမေရာက္ရေသးဘူး။
အဲ့ဒီ ၀ိပႆနာအလုပ္ကိုမလုပ္ရေသးခင္ေလးနဲ႕ အပါယ္ကေနလြတ္ေျမာက္ျပီ။
အပါယ္လြတ္တယ္ဆိုတာ ဒိ႒ိစင္လို႕ လြတ္တာ။

တရားနာတဲ့ပရိတ္သတ္ေတြထဲမွာ တိဟိတ္လည္းပါမယ္။ဒိြဟိတ္လည္း
ပါမယ္။ လာသမွ်ပရိတ္သတ္ေတြကို အရိယာျဖစ္ဖို႕အတြက္ အရင္ဆံုး
ဒိ႒ိကိုအသိဥာဏ္နဲ႕ ပယ္ခိုင္းလိုက္တာပဲ။ ဒိ႒ိပယ္ရင္ ၀ိစိကိစ ၦာလည္္း
အလိုလိုပယ္ျပီးသားပဲ။ ဒိ႒ိ နဲ႕၀ိစိကိစ ၦာ ကို အသိဥာဏ္နဲ႕ အရင္ပယ္ခိုင္းျပီးမွ
၀ိပႆနာ တရားေဟာတယ္ဆိုတာ တရားနာပရိတ္သတ္ကို ေနာက္ဘ၀ေတာ့ျဖင့္
အားလံုးအပါယ္လြတ္ပါေစေတာ့လို႕ ရည္ရြယ္ခဲ့တဲ့ေစတနာေမတၱာေတြ
ထင္ရွားေနပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့
တရားအပုဒ္တိုင္း အပုဒ္တိုင္းမွာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို အေျခခံျပီး
ေဟာၾကားဆံုးမခဲ့တာဟာ တရားနာတဲ့ပုဂၢိဳလ္တိုင္းကို ေနာက္ဘ၀
အပါယ္လြတ္ဖို႕ အထြတ္အျမတ္ထားတဲ့ ဆႏၵဆိုတာ သိသာထင္ရွားလွပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးဆိုတာ သိတ္ကိုေက်းဇူးမ်ားတဲ့
ပုဂၢိဳလ္ၾကီးျဖစ္ေၾကာင္းကို နက္နက္နဲနဲ သိနားလည္လိုက္ပါ။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ဒီေလာက္ေက်းဇူးမ်ားရင္
သေဗၺညုတဥာဏ္ရွင္ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ေက်းဇူးဆိုတာေတာ့ တုစရာ
 ႏိႈင္းစရာကို မရွိေတာ့ပါဘူး။

ဒိ႒ိနဲ႕ ၀ိစိကိစ ၦာကို အသိနဲ႕ အရင္ပယ္ျပီးမွ ၀ိပႆနာအလုပ္ေပး
တရားကိုေဟာတဲ့အခါမွာ  တရားနာပရိတ္သတ္အတြက္ အားၾကီး
ေသာအေထာက္အပံ့ၾကီးျဖစ္သြားေတာ့တယ္။ တရားနာတာ
နာမ္နဲ႕ ရုပ္က နာတာ။ ငါ တရားနာတယ္ဆိုတဲ့အယူမပါပဲ တရားကို
နာၾကားမွတ္သားေတာ့ စိတ္ကစင္ၾကယ္ေနတဲ့အတြက္ ဥာဏ္က
ပိုျပီး အားေကာင္းလာတယ္။ ဥာဏ္အားေကာင္းေကာင္းနဲ႕
နားက တရားနာျပီး ဥာဏ္က ခႏၶာလွည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္
ခႏၶာက ျဖစ္ပ်က္၊ သိတဲ့ဥာဏ္က မဂ္၊ ျဖစ္ပ်က္က ဒုကၡသစၥာ
သိတဲ့ဥာဏ္က မဂၢသစၥာ၊ ဒုကၡသစၥာကို ဒုကၡသစၥာလို႕
သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အ၀ိဇၨာ နဲ႕ တဏွာ လာစရာအေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး။
အ၀ိဇၨာနဲ႕ တဏွာ ဆိုတဲ့ သမုဒယသစၥာေသေတာ့ သမုဒယတို႕ရဲ႕
ခ်ဳပ္ရာျငိမ္းရာသည္ နိေရာဓသစၥာ ။ သစၥာေလးခ်က္က
တျပိဳင္နက္တည္း ေပၚတယ္။ သစၥာေလးခ်က္ ကိုက္ေနညီေနျခင္းသည္
၀ိပႆနာမဂ္ဥာဏ္လို႕ေခၚတယ္။ ၀ိပႆနာမဂ္ဥာဏ္ကိုပြား
နိုင္ရင္ ေလာကုတၱရာ မဂ္ဥာဏ္ကို ေရာက္မယ္။ ေသာတာပန္
တည္မယ္။ မဟာေသာတာပန္ျဖစ္သြားျပီဆိုရင္ေတာ့
နိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳျပီ။ အပါယ္တံခါးပိတ္ျပီ။ အနည္းငယ္မွ်ေသာ
ဆင္းရဲဒုကၡေတြသာၾကံဳရေတာ့မွာျဖစ္ျပီး ဘ၀ခႏၶာသိမ္းလို႕
ခ်ဳပ္ျငိမ္းပါျပီ။

အဲ့ဒီေတာ့ သူလို႕ ယူစရာ  ငါလို႕ ယူစရာ ဘာမွ မရွိပါဘူး။
သူလို႕စြဲလန္းစရာ ငါလို႕စြဲလန္းစရာလို႕ မယူပါနဲ႕။
သူမရွိ ငါမရွိ ေယာက္်ား မိန္းမ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါ မရွိ။
နာမ္နဲ႕ရုပ္သာရွိတယ္ဆိုတာကို အသိဥာဏ္မွာ
မွတ္သားဆင္ျခင္ျပီး ေနမယ္ဆိုရင္ အပါယ္ခႏၶာရျခင္းက
လြတ္ေျမာက္မွာ ဧကန္မလြဲျဖစ္ပါတယ္။

ငါ  င့ါဥစၥာ ငါ့ခႏၶာလို႕ 
မွတ္သိယူစြဲျခင္း ကင္းၾကပါေစ။



*****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****



0 comment: