ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Wednesday, October 18, 2017

***လႊဆြဲသည့္ ပမာ ရႈမွတ္ရာ၏***


ညီညြတ္ေသာ ေျမအျပင္၌ သစ္တံုးကိုထား၏။
ထိုသစ္တံုးကို ေယာက္်ားသည္ လႊျဖင့္ ျဖတ္ရာ၏။
သစ္တံုး၌ထိေသာ လႊသြားတို႕၏ အစြမ္းအားျဖင့္
ေယာက်္ား၏ သတိသည္ ထင္၏။

မိမိ အနီးသို႕ လာေသာ လႊသြားတို႕ကို၎။
တဖက္သို႕ သြားေသာ လႊသြားတို႕ကို ၎။
နွလံုးမသြင္းေသာ္လည္း လာေသာ လႊသြား
သြားေသာ လႊသြားတို႕ မထင္သည္ မဟုတ္ကုန္။
သစ္တံုးကိုျဖတ္ေသာ ၀ီရိယ သည္လည္း ထင္၏။
သစ္တံုးျဖတ္ေသာ လံုလကိုလည္း ျပီးေစ၏။
ညီညႊတ္ေသာ ေျမျပင္၌ ထားအပ္ေသာ သစ္တံုးကဲ့သို႕
ဤ အတူ သတိျဖင့္ဖြဲ႕အပ္ေသာ နိမိတ္ကို မွတ္အပ္၏။
(လႊသြားတို႕ကဲ့သို႕ ထို႕အတူ ထြက္သက္
၀င္သက္တို႕ကို မွတ္အပ္ကုန္၏။)
သစ္တံုး၌ ထိေသာ လႊသြားတို႕၏ အစြမ္း အားျဖင့္
ေယာက်္ား၏ သတိသည္ ထင္သကဲ့သို႕
လာေသာ လႊသြား သြားေသာ လႊသြားတို႕ကို
ႏွလံုးမသြင္းသကဲ့သို႕ ။
လာေသာ လႊသြား သြားေသာ လႊသြားတို႕
မထင္သည္ မဟုတ္ကုန္သကဲ့သို႕။
သစ္တံုးကို ျဖတ္ေသာ ၀ီရိယသည္လည္း ထင္သကဲ့သို႕ ။
သစ္တံုးျဖတ္ျခင္း လံု႕လကိုလည္း ျပီးေစ သကဲ့သို႕
ဤ အတူသာလွ်င္ ရဟန္းသည္
ႏွာသီးဖ်ား၌ ၎။
နႈတ္ခမ္းဖ်ား၌ ၎။
သတိကို ေရွ႕ရႈ ထား၍ ထိုင္ေန၏။
အတြင္းသို႕ ၀င္လာကုန္ အပသို႕ ထြက္သြားကုန္ေသာ
၀င္သက္ ထြက္သက္တို႕သည္ မထင္သည္ မဟုတ္ကုန္။
ထင္ကုန္သည္သာတည္း။
၀ီရိယသည္လည္း ထင္၏။
စ်ာန္ကိုလည္း ျပီးေစ၏။
သံေယာဇဥ္ကို ပယ္ေသာ မဂ္ကိုလည္း ရ၏။
ပဓာနမည္ေသာ ၀ီရိယလည္းျဖစ္၏။
(ပဋိသမၺိဒါမဂ္ပါဠိေတာ္ မဟာ၀ဂ္ ေ၀ါဒါနဥာဏ္ အက်ယ္ျပျခင္း)

တရားအားထုတ္တဲ့အခါမွာ ႏွာသီးဖ်ားက
၀င္ေလ ထိတာ သိတယ္။
ထြက္ေလ ထိတာ သိတယ္။
၀င္ေလသိ ထြက္ေလသိ သိတဲ့ေနရာမွာ
ေ၀ါဒါန ဥာဏ္အက်ယ္မွာ ျပထားတဲ့အတိုင္းပဲ ။
ကိုယ့္ရဲ႕ သိတဲ့စိတ္က ႏွာသီးဖ်ားက လြန္ျပီး
၀င္သြားတဲ့ ၀င္ေလ ေနာက္ကို လိုက္စရာမလိုဘူး။
ႏွာသီးဖ်ားက လြန္ျပီး ထြက္သြားတဲ့
ထြက္ေလ ေနာက္ကို လိုက္စရာမလိုဘူး။
သိပင္ သိညားေသာ္လည္း ရႈမွတ္မႈ ျပဳစရာမလိုဘူးလို႕ ဆိုလိုတာ။
ႏွာသီဖ်ားမွာေသာ္၎၊ နုတ္ခမ္းဖ်ားမွာ ေသာ္၎ ထိတာကို သိျပီး
ရႈမွတ္တဲ့ အမွတ္ေနရာကိုပဲ ဥာဏ္နဲ႕ က်က္စားေပးရပါမယ္။
ထိျပီး ၀င္လာတာ သိတယ္။ ထိျပီးထြက္သြားတာကို သိတယ္။
လႊဆြဲသမားရဲ့ အသိကို ေဖၚညႊန္းထားသလိုပါပဲ။
လႊဲဆြဲသမားဟာ လႊသြားနဲ႕ သစ္တံုး ပြတ္တိုက္တဲ့
သေဘာကို အမွတ္ထင္ရွားတယ္။
သစ္တံုးကို ပြတ္တိုက္ျပီး ဒီဘက္လြန္လာတဲ့ လႊသြားကို
သိေသာ္လည္း အမွတ္မထားဘူး။
သစ္တံုးကို ပြတ္တိုက္ျပီး ဟိုဘက္ကို လြန္သြားတဲ့
လႊသြားကို အမွတ္မထားဘူး။
ထိုနည္း၎
နွာသီးဖ်ားကို တိုးထိတာကိုပဲ ရႈတယ္ မွတ္တယ္။

အဲ့ဒီမွာ တစ္ခုေလာက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ေပးပါ။
*** အဓိက က်တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္။ ***
ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္ ဆံုးျဖတ္ေစခ်င္တယ္။
အျဖစ္သေဘာ သဘာ၀ လကၡဏာကို အျမင္သန္ၾကေပမယ့္
အပ်က္ သေဘာ သာမည လကၡဏာကို တိတိက််က်
ျမင္ျပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ေပးေနမွ ကိေလသာကို
ပါးပါး လွီးထုတ္ရာက်ပါတယ္။
နွာသီးဖ်ားကို တိုးထိျပီး ၀င္ေလ ၀င္လာတာကို
သိေပးရမယ္။ ၀င္ေလေလး ရပ္သြားတာကိုလည္း
သိေအာင္ စူးစုိက္ၾကည့္ပါ။
၀င္ေလ ဆက္မတိုးေတာ့ပဲ ရပ္သြားတဲ့
အခ်ိန္ကေလးကို မိေအာင္ဖမ္းၾကည့္ေပးပါ။
ရပ္သြားတာကို ရပ္သြားျပီးလို႕ သိေပးပါ။
ထြက္ေလမွာလည္း ထြက္ေလတိုးျပီး ထိတာကို
သိေပးရမယ္။ ထြက္ေလေလး ဆက္ျပီး မတိုးေတာ့ပဲ
ရပ္သြားတာကိုလည္း သိေပးရမယ္။
ရပ္သြားျပီးလို႕ ဥာဏ္နဲ႕ တိတိက်က် လိုက္မွတ္ေပးပါ။
၀င္ေလမွန္းသိတယ္ ဆက္မ၀င္ေတာ့ပဲ ရပ္သြားတယ္။
ရပ္သြားျပီလို႕တိတိက်က် မွန္မွန္ကန္ကန္ ဥာဏ္နဲ႕ သိေပးပါ။
ထြက္ေလမွန္းသိတယ္ ဆက္ မထြက္နိုင္ေတာ့ပဲ ရပ္သြားတယ္။
ရပ္သြားျပီလို႕ တိတိက်က် ဥာဏ္နဲ႕ သိေပးပါ။
မရပ္ေသးပဲ ရပ္တယ္လို႕ဥာဏ္က ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခ်လိုက္ပါနဲ႕။
တကယ္ရပ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွ ရပ္တယ္ လို႕ မွတ္ေပးပါ။
ဒါဟာ ၀င္ေလ ထြက္ေလရဲ႕ သေဘာအမွန္ကို ဥာဏ္နဲ႕
တိတိက်က် ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ေပးေနျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
၀င္ေလ ထိတယ္ မျမဲဘူး ရပ္သြားတယ္။ ဆံုးသြားတယ္။
ထြက္ေလ ထိတယ္ မျမဲဘူး ရပ္သြားတယ္။ ဆံုးသြားတယ္။
ရုပ္သေဘာ နာမ္သေဘာ တစ္ခုခုရဲ႕ အျဖစ္ သေဘာ
အပ်က္သေဘာကို သိေပးျခင္းဟာ ၀ိပႆနာပါပဲ။
ရုပ္ တစ္ခု နာမ္တစ္ခု ျဖစ္လာတိုင္း ပ်က္သြားတယ္ ။
ခ်ဳပ္သြားတယ္။ဆံုးသြားတယ္။ ကုန္သြားတယ္။
ဆက္ မျဖစ္ဘူး။ ေနာက္တစ္ခု အစားမထိုးခင္ေလးမွာ
ဒီတစ္ခုက အရင္ ပ်က္စီး ကုန္းဆံုး ခ်ဳပ္ေပ်ာက္တယ္။
အဲ့ဒီလို ျဖစ္လာတဲ့သေဘာေလးတစ္ခု ပ်က္စီးသြားတာ။
ကုန္ဆံုးသြားတာ။ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားတာ ။ ရပ္သြားတာ
ကို သိလိုက္ျခင္းဟာ ၀ိပႆနာမဂ္ဥာဏ္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ၀ိပႆနာမဂ္ဥာဏ္က ကိေလသာ မ၀င္နိုင္ေအာင္
ျဖတ္ေတာက္ေပးျခင္းျဖစ္တယ္။

၀င္ေလေလး ၀င္တာရပ္ျပီးမွ ထြက္ေလေလးက
ျပန္ထြက္တယ္။ ထြက္ေလ ထြက္တာ ရပ္ျပီးမွ
၀င္ေလ ျပန္၀င္တယ္။ ၀င္တဲ့သေဘာေလး
ထြက္တဲ့သေဘာေလးမွာ တခုျဖစ္ျပီး
ရပ္သြား ဆံုးသြား ကုန္သြား ခ်ဳပ္သြား
ေပ်ာက္ပ်က္သြားျပီးမွ ေနာက္တစ္ခု ထပ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ
ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ျပီး သူ႕သေဘာေလးေတြ
ျဖစ္လာတိုင္း ခ်ဳပ္ေပ်ာက္လိုက္ ေနာက္တစ္ခု အစားထိုးျဖစ္လိုက္
ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ကုန္ဆံုး ရပ္တန္႕သြားလိုက္ ေနာက္တစ္ခု
အစားထိုးလိုက္နဲ႕ အဲ့ဒီလိုျဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ဆိုတာကို
သတိထား ၀ီရိယစိုက္ျပီး ေသခ်ာ ေစာင့္ၾကည့္ စစ္ေဆးရမယ္။
သတိထား ၀ီရိယစိုက္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ေတာ့ သမာဓိျဖစ္တယ္။
ခ်ဳပ္တာကို ခ်ုဳပ္သြားတယ္။ ရပ္တာကို ရပ္သြားတယ္လို႕
မိမိရဲ႕ဥာဏ္က အတိအက် ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ေပးဖို႕ လိုပါတယ္။
ျဖစ္လာတဲ့သေဘာေလး ပ်က္သြားခ်ဳပ္သြားတာကို
သိေပးနိုင္တဲ့ ဥာဏ္က ၀ိပႆနာဥာဏ္ျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ထိတယ္ သိတယ္ ရပ္သြားတာကိုလည္းသိတယ္။
အျဖစ္ကို သိတာသည္ သမထ။
အပ်က္ကို သိတာသည္ ၀ိပႆနာ။
အျဖစ္သေဘာကို သိဖို႕ လြယ္ၾကတယ္။
သိလည္းသိၾကတယ္။
သို႕ေသာ္ အပ်က္ကို သိဖို႕က်ေတာ့
ဥာဏ္နဲ႕ စူးစိုက္ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႕လိုတယ္။
တခါျဖစ္တိုင္း တခါပ်က္တယ္ဆိုတာကို
ကိေလသာ ၾကားမ၀င္ပဲ ရုပ္သေဘာ နာမ္သေဘာ
အျဖစ္ အပ်က္ အမွန္ကို သိေပးေနျခင္းက
သတိ ၀ီရိယ သမာဓိ ဆိုတဲ့ မဂၢင္ သံုးပါး
က အလုပ္လုပ္ေနျခင္းပါပဲ။

၀င္ေလျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သိျခင္းနဲ႕
၀င္ေလ ပ်က္တယ္ဆိုတာ သိျခင္းက
ပညာမဂၢင္ ႏွစ္ပါးရဲ႕ ပိုင္းျခားသိနိုင္ျခင္းပဲ ျဖစ္တယ္။
၀င္ေလ ကို ၀င္ေလ လို႕ သိတာ အမွန္ကိုသိျခင္း။
ထြက္ေလကို ထြက္ေလလို႕ သိတာ အမွန္ကိုသိျခင္း။
ငါရူတယ္ ငါရိႈက္တယ္လို႕ သြားမယူလိုက္ပါနဲ႕။မွားတယ္။
၀င္ေလ ထြက္ေလလို႕ သိပါ မွတ္ပါ ယူပါ။
ဒါမွ အယူမွန္ ျဖစ္တယ္။
ယူတာက ဒိ႒ိ။မွန္တာက သမၼာ။ သမၼာဒိ႒ိ။
၀င္ေလေလး ႏွာသီးဖ်ားမွာ တိုးျပီးထိတာကို သိတယ္။
တိုးထိတာေလ ဘာဆက္ျဖစ္မလဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ
ရႈမွတ္ေနတာ သူ႕သေဘာအမွန္ကို သိေအာင္လုပ္ေနတာက
ၾကံစည္ေနျခင္းပဲ။ သူ႕ရဲ႕သေဘာအမွန္ကို
သိေအာင္လုပ္မယ္ဆိုျပီး ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ ေစာင့္ၾကည့္
ၾကံစည္ေနတာက သမၼာသကၤပၸ.။
၀င္ေလ ထြက္ေလကို သိဖို႕ သတိနဲ႕
ေစာင့္ၾကည့္ရေတာ့ သမၼာ သတိ။
တစ္ခု ျဖစ္ပ်က္ျပီး ေနာက္တစ္ခု အစားထိုး
ျဖစ္ပ်က္တာကို တစိုက္မတ္မတ္
ေစာင့္ၾကည့္တာက ၀ီရိယ သမၼာ၀ါယာမ။
ႏွာသီးဖ်ားေလးမွာ ၀င္ေလ ထြက္ေလတို႕ရဲ႕
သေဘာအမွန္ကိုပဲ စူးစိုက္ရႈမွတ္ ေနေတာ့
စိတ္က တည္ၾကည္တယ္။ သမၼာ သမာဓိ။
ဒီလိုနည္းအားျဖင့္ အာရံုတစ္ပါး စိတ္ မသြားပဲ
ရႈမွတ္ဆင္ျခင္ေနလိုက္မယ္ဆိုရင္ မဂၢင္(၅)ပါးနဲ႕
အလုပ္လုပ္ေနတဲ႕ ျမင့္ျမတ္တဲ႕သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။
ဒါဟာ ဘုရားရွင္ကို အျမင့္ျမတ္ဆံုး ဥာဏ္နဲ႕
ပူေဇာ္ေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ အရိယာစခန္းကို
တက္လွမ္းေနတဲ့သူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အရိယာျဖစ္သြားရင္ ဂတိျမဲသြားျပီ။
အပါယ္တံခါးပိတ္ျပီ။ နိဗၺာန္တံခါးဖြင့္ျပီ။
ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးပြင့္ထြန္း
ေပၚေပါက္လာတာ သတၱ၀ါေတြ အပါယ္လြတ္ဖို႕
အတြက္ ခ်မ္းသာအစစ္ျဖစ္တဲ႕ နိဗၺာန္ကို
မ်က္ေမွာက္ျပဳဖို႕ အတြက္ပဲ ျဖစ္တယ္။
လက္အုပ္ေလးခ်ီျပီး ဆြမ္းေလးကပ္
ေရခ်မ္းေလးကပ္ ပန္းေလးကပ္ျပီး ကုသိုလ္ရဖို႕
အတြက္ သက္သက္ ပြင့္လာတာ မဟုတ္ဘူး။
ကံ ေတြျဖတ္ျပီး ခႏၶာခ်ဳပ္ျငိမ္းဖို႕အတြက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ကိေလသာေတြ သုညတ ဆိုက္သြားျပီးရင္ ခႏၶာခ်ဳပ္ပါျပီ။

ပုထုဇဥ္ကေန အရိယာ စင္စစ္ျဖစ္ေအာင္
အားထုတ္နိုင္ၾကပါေစ။


*****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****

0 comment: