ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို ့လင္းပါေစ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Posted on: Wednesday, June 13, 2018

ပညာသိျဖင့္ပါရမီျဖည့္က်င့္ၾကရေအာင္(၂)




ပညာသိ သိဖို႔ ဆရာသမားရဲ႕လမ္းညႊန္မႈလိုပါတယ္။
ငါ့ကိုယ္ ငါ့ဟာလိုထင္ျမင္ေနတဲ့မိမိတို႔ရဲ႕ခႏၶာဟာ
ပထဝီ၊ေတေဇာ၊ဝါေယာ၊အာေပါလို႔ေခၚတဲ့
ဓာတ္ႀကီး(၄)ပါးနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္ထားတဲ့
အထည္တစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။
ကိုယ္ပိုင္ကိုယ္ဆိုင္ရယ္လို႔ တစ္ခုမွမပါပါဘူး။
သူျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ေနမွာပါ။ ကိုယ္ပိုင္ကိုယ္ဆိုင္အေနနဲ႔
ဒီလိုျဖစ္ပါလို႔လည္းေျပာလို႔မရသလို
ဟိုလိုမျဖစ္ပါနဲ႔လို႔လည္း တားျမစ္လို႔မရပါဘူး။
ျမဲတဲ့သေဘာလည္း မ႐ွိပါဘူး။ သူ႔ရဲ႕ပင္ကိုယ္သေဘာအရ
မျမဲျခင္းေတြသာ႐ွိပါတယ္။

ေသသြားရင္ျပတ္သလားဆိုေတာ့လည္း မျပတ္ပါဘူး။
မိမိတို႔ျပဳခဲ့တဲ့ကံရဲ႕အေထာက္အပံ့နဲ႔ ေနာက္ခႏၶာ
အသစ္တစ္ခု ထပ္ၿပီးေတာ့ရလာအံုးမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဘယ္အရာမွအေၾကာင္းမဲ့သက္သက္မျဖစ္သလို
ဘယ္အရာမွ အက်ိဳးေပးမလာဘူးဆိုတာမ႐ွိပါဘူး။
အေၾကာင္းတရားတိုင္းမွာအက်ိဳးတရားက
ေရာက္လာမွာျဖစ္သလို အက်ိဳးတရားတိုင္းကလည္း
အေၾကာင္းတရား႐ွိလို႔ ျဖစ္လာတာပါ။

ဒီေတာ့ အက်ိဳးတရားေတြမလာေတာ့ေအာင္ ရပ္တန္႔လိုက္ရေအာင္ပါ။
အက်ိဳးတရားမလာေအာင္ရပ္တန္႔ဖို႔ဆိုတာ
အေၾကာင္းတရားကို အဆံုးသတ္မွရပါမယ္။
အေၾကာင္းတရားကိုအဆံုးသတ္ဖို႔ ပညာနဲ႔ေစာင့္ၾကည့္ရပါမယ္။
ဘယ္ဓမၼေလးပဲေပၚေပၚ၊ ေပၚတာကိုေပၚမွန္းသိလိုက္ပါ၊
အဓိက သိရမွာက ေပၚတာကိုေပၚမွန္းသိဖို႔ပဲ။
ေပၚလာတဲ့ဓမၼကို သတိနဲ႔ေစာင့္ၿပီးစူးစိုက္ၾကည့္ေနပါ။
ျမဲတာကိုျမင္သလား။မျမဲတာကိုျမင္သလား။
ျမဲတဲ့သေဘာ၊မျမဲတဲ့သေဘာ ကိုနားလည္ဖို႔အတြက္
ဆရာသမားရဲ႕လမ္းညႊန္မႈကိုလိုအပ္ပါတယ္။
ဒါကပညာပိုင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘုရား႐ွင္ကလြဲရင္
ဘယ္သူမွ မျမင္ မသိ မရႏိုင္ပါဘူး။

ခႏၶာမွာေပၚလာတဲ့ ဓမၼ မွန္သမွ် ဘယ္လိုဓမၼပဲေပၚေပၚ
လကၡဏာေရး(၃)ပါးနဲ႔ျမင္ေအာင္ရႈမွတ္ရပါမယ္။
ေပၚတာေပၚမွန္းသိေနရံုနဲ႔ ဝိပႆနာမျဖစ္ပါဘူး။
ခႏၶာမွာေပၚသမွ် ဓမၼမွန္သမွ်ကို လကၡဏာေရး(၃)နဲ႔
ျမင္ေအာင္ၾကည့္ေပးတတ္မွ ဝိပႆနာမည္ပါတယ္။
ျဖစ္တာကိုလည္းသိ၊ပ်က္တာကိုလည္းသိ၊
အစိပ္စိပ္ရႈမွတ္ေပးျခင္းေၾကာင့္
 သတိပ႒ာန္(၄)ပါးနဲ႔ ကိုက္ညီပါတယ္။
သတိပ႒ာန္း(၄)ပါးနဲ႔ကိုက္ညီေအာင္
ဓမၼအာရံုေတြကိုႏွလံုးသြင္းႏိုင္မွ သစၥာဆိုက္ၿပီး
မဂၢင္(၈)ပါးနဲ႔ ျပည့္စံုပါတယ္။
ဝိပႆနာဆိုတာ ႐ွိရာမွမ႐ွိရာသို့သိျခင္းကိုေခၚပါတယ္။
ဓမၼေလးတစ္ခုေပၚလာတယ္၊ေပၚလာတဲ့ဓမၼေလးကို
သိလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီဓမၼေလးကမ႐ွိေတာ့ဘူး။
ဒါကသူ႔ရဲ႕သေဘာတရားအမွန္ပဲ။
ဓမၼေတြကေပၚၿပီးတာနဲ႔ေပ်ာက္သြားတယ္။
ျဖစ္ၿပီးတာနဲ႔ပ်က္သြားတယ္။သူ႔ရဲ႕သဘာဝတရားအမွန္ပဲ။
သဘာဝတရားကိုသိရင္ မဂ္ရတယ္ဆိုတာသိထားပါ။
အဲ့ဒီသဘာဝတရားကိုပဲျမင္ေအာင္ၾကည့္ရမွာပါ။
သဘာဝတရားကိုၾကည့္တဲ့အခါအျပည့္အစံု
ျမင္သိေအာင္ၾကည့္ပါ။

ဒီေတာ့ ပညာသိဆိုတာ ဓမၼကိုဓမၼလို႔သိတာ ၊
ဓမၼမွန္သမွ်ေပၚၿပီးတာနဲ႔ပ်က္တာ မျမဲတာကိုသိတာ ၊
ကိုယ္ပိုင္ကိုယ္ဆိုင္ေတြ မဟုတ္တာကိုသိတာ ၊
သူ႔သေဘာသူေဆာင္ေနတာကိုသိတာ ၊
လိုခ်င္စရာ၊တပ္မက္စရာ ဘာမွမ႐ွိတာကိုသိတာ၊
ဒီလိုသိတဲ့ေနရာမွာ.....
 သညာသိ၊ဝိဉာဏ္သိ၊ပညာသိဆိုၿပီး (၃)မ်ိဳး႐ွိပါတယ္။
 ပထမဆံုးေလ့လာဆည္းပူးၿပီး သညာသိနဲ႔
အရင္သိထားရမယ္။ဘာဝနာအားထုတ္မႈကို
ထပ္ကာထပ္ကာ ႀကိဳးကုတ္ရင္း ဝိည ာဏ္သိျဖစ္ေအာင္
လုပ္ရမယ္။ ဝိည ာဏ္သိ ကိုေရာက္ၿပီဆိုရင္ေတာ့
ဝိပႆနာဥာဏ္စဥ္အားျဖင့္
အေတာ္ကိုအဆင့္ေရာက္ေနၿပီဆိုတာသိလိုက္ပါ။
ဝိည ာဏ္သိအဆင့္မွာ ရပ္မေနပဲ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္ေတာ့
ပညာသိအဆင့္ကိုေရာက္႐ွိၿပီး အရိယာနယ္ကိုတက္လွမ္း
ေရာက္႐ွိသြားပါၿပီ။

ဝိမုတၱိသုခနယ္ထဲကိုေရာက္သြားလို႔ အပါယ္တံခါးလည္း
အၿပီးပိတ္ပါၿပီ။ဝိမုတၱိသုခနဲ႔မျပည့္စံုေသးေသာ္လည္း
သူ႔နယ္ထဲကိုေရာက္ေတာ့ သူ႔ေအးရိပ္ကို
ခံစားခြင့္ရသြားပါတယ္။

ပညာသိ သိၾကေသာ ဘုရား႐ွင္မွအစျပဳလို႔သူေတာ္ေကာင္းႀကီး
မ်ားက ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ လက္ဆင့္ကမ္းမွ်ေဝခဲ့တဲ့
 ပညာရပ္ေတြကို သညာသိနဲ႔အရင္ဆံုးသိၿပီး
က်င့္ၾကံအားထုတ္လို႔ ပါရမီျဖည့္လိုက္ပါ။ သညာသိကေနပါရမီျဖည့္က်င့္ရင္း
ဝိည ာဏ္သိအဆင့္ကိုဆက္လွမ္းလိုက္ပါ။ ဝိည ာဏ္သိကို
သိၿပီးရင္ေတာ့ ပညာသိကိုေရာက္႐ွိဖို႔ အဓိပတိတပ္ၿပီး
ဆက္လက္ အားထုတ္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္ေနာ္။

..ပါရမီျဖည့္က်င့္လွ်က္သစၥာသိေသာ
အရိယာသူေတာ္ေကာင္း အစစ္ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကပါေစ..။

*****တတိယေျမာက္သမီးေတာ္*****


၂၀၁၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လ(၅)ရက္။

0 comment: